"เรื่องเช่นนี้ พวกเจ้าเผ่าเหมียวควรไปขอความเห็นจากมารดากับเสี่ยวเฟยก่อน ข้าตัดสินใจแทนไม่ได้"
เย่อวิ๋นเฟยฟังคำพูดของราชาจูเชวี่ยแล้ว คิดครู่หนึ่งจึงตอบออกไป
"ดี ควรจะขอความเห็นจากพวกนางจริงๆ"
ราชาจูเชวี่ยพยักหน้า
เย่อวิ๋นเฟยขยับความคิด ส่งมารดาและเสี่ยวเฟยออกมาจากมิติ
"ฮ่าๆ ไม่เลว ในเผ่าเหมียวตอนนี้ สายเลือดของพวกเจ้าสองคนบริสุทธิ์และสูงส่งที่สุด!"
"เจ้าสองคนคือความหวังในอนาคตของเผ่าเหมียวเรา!"
เหมียวจื่อฉงและเสี่ยวเฟยเพิ่งออกมา ราชาจูเชวี่ยก็พาผู้ใหญ่ระดับสูงของเผ่าเหมียวกว่าสิบคนเข้าไปล้อมไว้ ประคองทั้งสองไว้กลางวง ท่าทีอบอุ่นเป็นอย่างยิ่ง
ช่วงเวลานี้ เหมียวจื่อฉงและเสี่ยวเฟยอยู่ในหอเงามายามายา ได้หลอมรวมสายเลือดจูเชวี่ยที่ได้มาผสานเข้ากับร่างกายอย่างสมบูรณ์แล้ว และยังเข้าใจสืบทอดบางส่วนของจูเชวี่ย พลังเพิ่มขึ้นอย่างมาก
เหมียวจื่อฉงและเสี่ยวเฟยถูกผู้ใหญ่ระดับสูงของเผ่าเหมียวกว่าสิบคนล้อมไว้ตรงกลาง กว่าจะเข้าใจได้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
"จากนี้ไป หน้าที่หลักของพวกเจ้าสองคนคือฝึกฝนอย่างหนัก พวกเจ้าวางใจได้ ทรัพยากรการฝึกฝนที่จำเป็น เผ่าเหมียวเราจะจัดหาให้อย่างเต็มที่"
ราชาจูเชวี่ยพูดกับทั้งสองอย่างเมตตา
"ข้าอยากกลับไปทวีปหงเหมิงสักครั้ง"
เหมียวจื่อฉงคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น
"ใช่ ข้าก็อยากกลับเหมือนกัน ข้าไม่ได้พบบิดามานานมากแล้ว!"
เสี่ยวเฟยพูดเช่นกัน
"ได้"
"เราจะส่งผู้เชี่ยวชาญของเผ่าเหมียวคุ้มกันพวกเจ้ากลับไป"
"บางที พวกเจ้าอาจให้ญาติของพวกเจ้ามาตั้งรกรากในแดนจูเชวี่ยของเราในอนาคตก็ได้ เช่นนั้นพวกเจ้าก็จะฝึกฝนได้อย่างสบายใจ"
ราชาจูเชวี่ยพยักหน้าแสดงความเห็นชอบ แล้วเอ่ยขึ้น
เย่อวิ๋นเฟยเห็นท่าทีของราชาจูเชวี่ยเช่นนี้ ความรู้สึกที่มีต่อเผ่าเหมียวก็ดีขึ้นมาก
อันที่จริง ก่อนหน้านี้เผ่าเหมียวถูกควบคุมโดยองค์ชายใหญ่กับหมอผีเฒ่าเป็นหลัก บัดนี้สาเหตุหลักทั้งสองถูกเย่อวิ๋นเฟยสังหารไปแล้ว เย่อวิ๋นเฟยจึงเริ่มมีทัศนคติที่ดีต่อเผ่าเหมียว
หนึ่งวันต่อมา
ในวังหรูหราแห่งหนึ่งของแดนจูเชวี่ย ในห้องลับห้องหนึ่ง
"หนุ่มน้อย เจ้าช่างลึกลับนัก"
"ข้ามองเจ้าไม่ทะลุ"
"เจ้าต้องมีที่มาและความลับที่ไม่มีใครรู้แน่นอน"