เหล่าจอมมหาเทพแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ยืนตรงหน้าช่องทางวัฏสงสารนั้น ปล่อยพลังวิญญาณออกมาเพื่อรับรู้สถานการณ์ภายใน
จอมมหาเทพเหล่านี้ที่แกร่งที่สุดคือมหาเทพชั้นที่หก สำหรับมหาเทพชั้นที่หก แล้ว ช่องทางวัฏสงสารที่ถูกทิ้งร้างไปนานย่อมไม่คู่ควรแก่การเอ่ยถึง
แต่เงาร่างสีขาวที่ปรากฏขึ้นเมื่อครู่ ทำให้จอมมหาเทพเหล่านี้ตระหนักว่าช่องทางวัฏสงสารตรงหน้าอาจไม่ธรรมดา พวกเขาจึงระมัดระวังไม่ลงมือพุ่งเข้าไปทันที
"เข้าไปตรง ๆ ก็จบแล้ว มันก็แค่ช่องทางวัฏสงสารหนึ่งเส้น ไม่ว่าช่องทางวัฏสงสารของโลกนี้จะถูกทิ้งร้างมานานเพียงใด แม้จะเป็นช่องทางที่ยังไม่ถูกทิ้งร้าง ด้วยภูมิและพลังของพวกเราก็บุกทะลวงเข้าไปได้อยู่ดี"
ครู่ใหญ่จอมเทพชั้นที่หก หนึ่งในนั้นก็เอ่ยขึ้น
"ดีแล้ว งั้นพวกเราบุกเข้าไปเลย
ในห้วงว่างเปล่าที่ห้าแห่งนี้ไม่มีที่แห่งใดที่ฝ่ายผู้พิทักษ์อย่างพวกเราเหยียบย่ำไม่ได้"
จอมเทพชั้นที่หก อีกหนึ่งคนที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้ารับ
จากนั้นจอมมหาเทพทั้งหกก้าวเดินไปข้างหน้าพร้อมกัน มุ่งสู่ช่องทางวัฏสงสารนั้น
"เขตต้องห้ามวัฏสงสาร ห้ามผู้ใดล่วงลับโดยพลการหากไม่ได้รับอนุญาต!"
ขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งดังแทรกออกมาจากภายในช่องทางวัฏสงสาร เป็นเสียงเดียวกับเงาร่างสีขาวเมื่อครู่
จอมมหาเทพทั้งหกได้ยินเสียงนั้นทั้งคน แต่กลับไม่เอาใจใส่ ใบหน้าแห้งยิ้มเย็น ยังคงก้าวเดินใหญ่ต่อไป แทบจะได้ก้าวเข้าสู่ช่องทางวัฏสงสารเสียแล้ว
ขณะนั้นเอง
บูมมม...
หมัดหนึ่งพุ่งออกมาจากช่องทางวัฏสงสารอย่างกะทันหัน ขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุดจนแผ่คลุมห้วงฟ้ากว้างใหญ่ในพริบตา ซ่อนพลังอำนาจอันแกร่งกล้า ทำให้จอมมหาเทพทั้งหกต้องถอยหลังพร้อมกัน