จากนั้นเฉินเต่าหยวนก็ปล่อยมือโจมตีไม่หยุด ฟาดร่างจรเข้ที่พุ่งข้ามอากาศมาสังหารทั้งหมดกระเด็นออกไป จระเข้สีดำตัวแล้วตัวเล่าพุ่งชนลงสู่สายน้ำที่เชี่ยวไหลครืนใหญ่
“ไปกันเถิด”
เฉินเต่าหยวนกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
แล้วท่านยกเท้ากระทุ้งลงพื้น ทันใดนั้นพลังปฐพีสีเหลืองอันเชี่ยวกรากก็หลั่งไหลครืนครั่นมาจากผืนดิน ทั้งยังมีมังกรธรณีนับไม่ถ้วนพุ่งทะลุขึ้นจากใต้พื้นพิภพ มังกรธรณีนับพันนับหมื่นรวมตัวเข้าด้วยกันโดยไว สานทอกันจนกลายเป็นสะพานยาวสีเหลือง ทอดตัวยาวออกไปข้างหน้าไม่สิ้นสุด
เฉินเต่าหยวนพัดแขนเสื้อหนึ่งครั้ง พาเย่อวิ๋นเฟยร่อนลงบนสะพานสีเหลืองที่ประกอบจากมังกรธรณีนั้น แล้วก้าวเดินอย่างมั่นคงไปข้างหน้า
สะพานสีเหลืองยาวนั้นทอดข้ามแม่น้ำสีดำไปในพริบตา จระเข้ดำในสายน้ำยิ่งบ้าคลั่งขึ้น เปล่งเสียงคำรามโกรธเกรี้ยวดังก้อง พุ่งทะยานข้ามอากาศจากทุกทิศทุกทางเข้าโจมตี
มังกรธรณีที่สร้างสะพานสีเหลืองถูกจระเข้ชนจนแตกกระจายระเบิดไปไม่หยุดหย่อน
“ดูท่าไม่ให้พวกเจ้าสัตว์นรกเหล่านี้เห็นสักหน่อย คงไม่รู้จักคำว่าตายสินะ”
เฉินเต่าหยวนเริ่มโกรธขึ้นมาบ้าง
วินาทีถัดมา พลังปฐพีสีเหลืองที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมก็ครืนครั่นหลั่งไหลมาจากผืนดิน มาบรรจบรวมอยู่ใต้เท้าของเฉินเต่าหยวน
จากนั้นพลังปฐพีสีเหลืองเหล่านั้นกลับกลายเนตรจิตนการเป็นโลกสีเหลืองทั้งผืน โลกสีเหลืองนั้นขยายกว้างออกไปไม่หยุด ทับทิมอธิษฐานลงเหนือแม่น้ำสีดำ
การเคลื่อนไหวของจระเข้ดำทั้งหมดช้าลงทันที โลกสีเหลืองคลุมจระเข้ดำไว้ทั้งเป็น ดุจดั่งขังไว้ในคุกขังสีเหลือง
“นี่มันวิชาวางขอบเขตเป็นคุกนี่นา”
เย่อวิ๋นเฟยสะเทือนใจ จำแนกออกได้ว่าสิ่งที่เฉินเต้าหยวนบำเพ็ญออกมาคือวิชาหนึ่งในศาสตร์แห่งการอ่านปฐพีที่ล้ำเลิศนัก นามว่า วางขอบเขตเป็นคุก
กล่าวกันว่าเมื่อบำเพ็ญถึงภูมิสูงสุด จะสามารถใช้พลังปฐพีประดิษฐ์โลกแท้จริงขึ้นมาได้โดยตรง
เฉินเต่าหยวนพาเย่อวิ๋นเฟยก้าวเดินไปบนสะพานสีเหลืองอย่างมั่นคง มุ่งสู่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำสีดำ
เสียงน้ำซัดสาดดังครืน