"แต่ข้าอยู่ที่นี่ โครงกระดูกนกฟีนิกซ์ตนนั้นก็ได้แต่มอบให้แม่กับเสี่ยวเฟยเท่านั้น พวกเจ้าสามคนอย่าได้คิดหมายถึงอีกเลย"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเย็นเยียบ
"พี่ซือถู เจ้าลองหาจังหวะแทรกเข้าไปในวังนั้นดู"
เย่อวิ๋นเฟยพูดกับซือถูคงเอ๋อร์
"พี่เย่ ดูท่าจะลำบากไม่น้อยนะ"
ผู้ทรงพลังกึ่งจักรพรรดิมากมายขนาดนั้นกำลังต่อสู้กันอยู่ที่หน้าประตูวัง ด้วยกำลังของข้า ต่อให้ซ่อนกายได้เก่งกาจเพียงใด หากบังเอิญถูกพวกเขาปะทะเข้าแม้เพียงครั้งเดียว คงบอบช้ำแหลกลาญไม่เป็นชิ้นดีเป็นแน่"
ซือถูคงเอ๋อร์มองผู้ทรงพลังกึ่งจักรพรรดิที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดอยู่ไม่ไกล แล้วพูดด้วยรอยยิ้มขื่น
เวลานี้ ผู้ทรงพลังกึ่งจักรพรรดินับสิบคนกำลังต่อสู้กันอยู่รอบประตูวังนั้น พลังกดดันที่ปลดปล่อยออกมานั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก เกือบจะพลิกฟ้าปฐพีนี้ได้เลยทีเดียว!
"วางใจได้ ข้าคุ้มครองเจ้าเอง ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
ผู้ทรงพลังกึ่งจักรพรรดิเพียงไม่กี่สิบคน สำหรับเย่อวิ๋นเฟยแล้ว ไม่ถือเป็นอะไรเลย
เย่อวิ๋นเฟยคิดไว้ว่า พอเข้าใกล้ประตูวังนั้นแล้วก็จะเปิดเผยตัว จากนั้นก็บุกเข้าไปฆ่าฟันให้หมด
"เช่นนั้นก็ดี"
"มีคำรับรองของพี่เย่ ข้าก็วางใจแล้ว"
ซือถูคงเอ๋อร์ได้ฟังคำของเย่อวิ๋นเฟย แล้วพยักหน้า
เขารู้ดีว่า ด้วยพลังและวิธีการของเย่อวิ๋นเฟย ตราบใดที่รับรองว่าเขาปลอดภัย ก็คงไม่เป็นอะไรมากนัก
ซือถูคงเอ๋อร์จึงเริ่มเคลื่อนตัวอย่างเงียบเชียบ มุ่งหน้าไปยังประตูวัง
ทว่าในเวลานี้เอง
"ผู้ใดขวางทาง ผู้นั้นจงตาย!"
โลงศพสีแดงนั้นส่งเสียงคำรามขึ้นมาอย่างกะทันหัน พลังกดดันที่น่าสะพรึงกลัวเกินจะพรรณนาพลันหลั่งไหลออกมาจากภายในโลง เหมือนกระแสธารจักรวาลที่กวาดล้างฟ้าดิน ส่งผลให้ผู้คนเผ่าเหมียวโดยรอบกระเด็นปลิวไปทั้งหมด แม้แต่ผู้ทรงพลังกึ่งจักรพรรดิเหล่านั้นก็ถูกสะเทือนปลิวไปเช่นกัน!