ก่อนหน้านี้เมื่อออกจากแดนดาบ เคยมีผู้แข็งแกร่งจากแดนปฐมมหาวนาลงมือช่วยเหลือเย่อวิ๋นเฟยไว้ เพราะฉะนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงรู้สึกขอบคุณในใจต่ออำนาจใหญ่อย่างแดนปฐมมหาวนา ประกอบกับสัมพันธ์กับโจวหวานชิงด้วย ทำให้ทัศนคติของเย่อวิ๋นเฟยต่อหญิงชราผู้นี้ค่อนข้างเกรงใจ
“อายุยังน้อยแต่มีพลังและอัจฉริยภาพถึงเพียงนี้ ทั้งยังมีจิตใจมั่นคง ไม่หยิ่งผยอง ไม่ท้อแท้ ไม่เปลี่ยนแปลงแม้คลื่นลมกระทบ นับเป็นผู้มีแววที่ควรบ่มเพาะจริง”
หญิงชราเห็นทัศนคติของเย่อวิ๋นเฟยเช่นนั้น ก็พยักหน้าพลันแสดงสีหน้าชื่นชม
“ท่านผู้อาวุโสทรงชมเกินจริงแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
“เย่กงจื่อ ท่านนี้คือผู้อาวุโสหรว่นแห่งแดนปฐมมหาวนาของเรา
ผู้อาวุโสหรว่นเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสผู้นำทีมของแดนปฐมมหาวนาที่เข้าสำรวจถ้ำบำเพ็ญของเทพเจ้าเทียนมู่ในครั้งนี้”
โจวหวานชิงอยู่ข้างกายแนะนำต่อเย่อวิ๋นเฟย
“ที่แท้ก็คือผู้อาวุโสหรว่น”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้าอย่างสุภาพ
“เย่กงจื่อ เขาวงกตนี้ซับซ้อนนัก ข้าพเจ้าในเขาวงกตนี้รู้สึกราวตัวแมลงวันหัวมืด หาทางไม่เจอเลย
เย่กงจื่อท่านสามารถมาถึงที่นี่ได้ ท่านช่างเก่งกาจจริง ๆ!”
โจวหวานชิงเปิดปากพูดอีก
“จริงอย่างนั้น เย่กงจื่อ ท่านอาศัยพลังของตนเองเดินทางมาได้ถึงที่นี่ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ”
ผู้อาวุโสหรว่นฟังคำของโจวหวานชิงแล้วรีบพยักหน้าทันที
“ท่านผู้อาวุโส นางสาวโจว ข้าเพียงบังเอิญเท่านั้น”
เย่อวิ๋นเฟยตอบพร้อมยิ้ม
“ต่อไปเราเดินไปด้วยกันเถิด ดูซิจะฝ่าเขาวงกตนี้ได้หรือไม่”