"หาเวลาหลอมรวมเอาสาระเลือดของชนเผ่าทยานจินพวกนั้นซะ แล้วข้าก็จะสามารถฝึกวิชาลับหลอมกายเป็นอาวุธได้สักที"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
"ไปกันเถอะ ขึ้นไปดูบนพื้นโลกกัน"
"ข้าไม่ได้สูดอากาศโลกภายนอกมานานมากแล้ว!"
ผู้อาวุโสสามแห่งชนเผ่าทยานจินเอ่ยขึ้น
"ดี ข้าจะออกไปพร้อมกับพวกเจ้า!"
ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้า
"ผู้อาวุโสทั้งห้า มีเรื่องหนึ่งที่ข้าอยากจะบอกพวกท่าน"
"ข้างนอกมีหุ่นเชิดอยู่มากมาย หุ่นเชิดเหล่านั้นล้วนสร้างขึ้นมาจากศพของชนเผ่าทยานจินของพวกท่านทั้งนั้น"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้นอย่างกะทันหัน
"อะไรนะ?"
"ข้างนอกมีหุ่นเชิดที่สร้างจากศพของชนเผ่าทยานจินพวกเราอยู่มากมายรึ?"
ทั้งห้าผู้อาวุโสได้ยินแล้วก็ตกตะลึงและโกรธแค้นขึ้นมาพร้อมกัน
"ใช่แล้ว"
"ข้าคาดว่าหุ่นเชิดพวกนั้นคงล้อมตำหนักใต้ดินแห่งนี้ไว้อย่างหนาแน่น เพียงแค่พวกท่านก้าวออกจากตำหนักใต้ดินนี้ไป พวกมันก็จะบุกเข้าหาทันที"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"ใครกันที่ไร้ซึ่งมนุษยธรรมถึงเพียงนี้ กล้าเอาร่างของชนเผ่าเรามาหลอมเป็นหุ่นเชิดได้ลงคอ!"
ทั้งห้าผู้อาวุโสตาแดงก่ำด้วยความแค้น จวนจะปริแตก เจ็บแค้นถึงขีดสุด
"ไป ออกไปดูกัน"
ผู้อาวุโสใหญ่สะบัดกายวาบเดียว ก็พุ่งทะยานออกไปนอกตำหนักใต้ดิน
ผู้อาวุโสอีกสี่คนกับเย่อวิ๋นเฟยก็ตามติดไปด้านหลัง
ครืนครืนครืน...
เย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสทั้งห้าเพิ่งจะก้าวออกจากตำหนักใต้ดิน โลกใต้ดินเบื้องนอกก็เริ่มสั่นสะเทือน จากนั้นก็เห็นสิ่งมีชีวิตสีทองกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าปรากฏตัวขึ้น พุ่งทะยานมาจากทุกสารทิศ
"เป็นหุ่นเชิดที่สร้างจากศพของชนเผ่าเราเสียจริง!"