“อาจารย์ใหญ่ซือหม่า ข้าสังหารโจวอี้ ท่านไม่ว่าอะไรใช่หรือไม่”
เย่อวิ๋นเฟยหันกลับมา กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“โจวอี้ทรยศต่อหน้าศึก สมควรตาย”
อาจารย์ใหญ่ซือหม่ากล่าว
“แล้วพวกเขาล่ะ จะจัดการอย่างไร”
เย่อวิ๋นเฟยชี้ไปยังผู้นำสถาบันอีกสิบกว่าคนที่ร่วมกับโจวอี้
ผู้นำทั้งสิบกว่าคนนี้เมื่อครู่ตามโจวอี้ออกไปนอกค่ายกลใหญ่พิทักษ์สถาบัน บัดนี้เห็นโจวอี้ถูกเย่อวิ๋นเฟยสังหาร ต่างตกใจจนหน้าซีด
“ตั้งแต่พวกเขาทรยศ พวกเขาก็ไม่ใช่คนของสถาบันเทียนเต้าอีกต่อไป”
สายตาของอาจารย์ใหญ่ซือหม่ากวาดมองผู้นำทั้งสิบกว่าคนอย่างช้า ๆ แล้วส่ายศีรษะ พลางกล่าว
“ดีแล้ว พวกนี้ล้วนเป็นคนทรยศ ไม่จำเป็นต้องไว้ชีวิตพวกเขา”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
“ท่านผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิทั้งหลาย ได้โปรดช่วยด้วย!”
ผู้นำของสถาบันทั้งสิบกว่าคนได้ฟังคำของเย่อวิ๋นเฟย ต่างอกสั่นขวัญหาย
“ไม่มีใครช่วยพวกเจ้าได้”
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น
ชั่วครู่ถัดมา
ฟิ้ว ฟิ้ว…
เย่อวิ๋นเฟยใช้กระบี่วิญญาณสวรรค์ แทบจะชั่วพริบตาเดียว โจมตีทะเลวิญญาณของผู้นำสถาบันทั้งสิบกว่าคนพร้อมกัน
อ๊าก อ๊าก…
ผู้นำของสถาบันสิบกว่าคนร้องโหยหวนขึ้นทีละคน
พลังของพวกเขายังด้อยกว่าโจวอี้เสียอีก จะต้านทานกระบี่วิญญาณสวรรค์ที่เย่อวิ๋นเฟยใช้ได้อย่างไร
“เย่อวิ๋นเฟย หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิสิบกว่าคนย่างเท้าก้าวขึ้นหน้ามา พร้อม ๆ กัน กระตุ้นของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าสิบกว่าชิ้น แล้วพุ่งเข้าโจมตีเย่อวิ๋นเฟย
ตูม ตูม…
เย่อวิ๋นเฟยใช้คัมภีร์ควบคุมศาสตรา เปิดใช้งานศาสตราหนึ่งร้อยชิ้นพร้อมกัน พุ่งแยกเข้าใส่ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิทั้งสิบสามคน