เมื่อเดินเข้าลึกไปเรื่อย ๆ ก็เจอพื้นที่อันตรายและพื้นที่ต้องห้ามแล้วที่แล้วเล่า บางครั้งยังได้เจอสิ่งมีชีวิตประหลาดบางอย่างอีกด้วย
โชคดีที่ฝีมือของเย่อวิ๋นเฟย ซือถูคงเอ๋อร์ และผู้เฒ่าชุดเขียวทั้งสามคนนั้นไม่ธรรมดา โดยเฉพาะเย่อวิ๋นเฟยที่เชี่ยวชาญวิชาดูปฐพีเป็นอย่างยิ่ง ตลอดทางจึงผ่านไปได้อย่างปลอดภัยทั้งที่มีอันตรายแอบแฝง
"หืม?
พวกนั้นคืออะไรกัน?"
ซือถูคงเอ๋อร์ชี้ไปที่ภูเขาลูกใหญ่ที่อยู่ไกลลิบ แล้วร้องอุทานด้วยความตกใจ
เห็นเพียงบนภูเขาลูกนั้น จากเชิงเขาจนถึงยอดเขา เต็มไปด้วยแปลงยาขั้นแล้วขั้นเล่า ภายในปลูกต้นยาแน่นขนัด ระดับขั้นทารก ขั้นสงบ ขั้นเนี่ย แม้กระทั่งต้นยาระดับสูงกว่านั้นอีก ก็มีครบทุกอย่าง
ยิ่งไปกว่านั้น ในแปลงยาบางส่วน ยังมีสัตว์ตัวน้อยมากมายกำลังวิ่งเล่นกันอยู่ มีทั้งเด็กเล็ก ๆ เต่า กระต่ายขาว และสัตว์ป่านานาชนิด เสียงหัวเราะและพูดคุยกันอย่างครึกครื้น
"พวกนั้นจะเป็นยากึ่งเซียนหรือไม่?
ยากึ่งเซียนมากมายขนาดนี้เชียว!"
ซือถูคงเอ๋อร์จ้องมองสิ่งมีชีวิตน้อยบนแปลงยาในภูเขาลูกนั้นด้วยสายตาสงสัย แล้วร้องบอกด้วยความตกตะลึง
"พวกมันไม่ใช่ยากึ่งเซียนหรอก มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นเผ่าพืชสวรรค์ในตำนาน"
ผู้เฒ่าภูมิฐานก็กำลังจ้องมองสิ่งมีชีวิตน้อยพวกนั้นเช่นกัน แล้วเอ่ยขึ้น
"ข้าเคยมาที่นี่เมื่อก่อน ตอนแรกที่เห็นก็คิดว่าเป็นยากึ่งเซียนเหมือนกัน แต่ต่อมาก็รู้สึกว่าไม่น่าจะใช่
หากที่นี่มียากึ่งเซียนมากมายขนาดนี้ พวกมหาอำนาจใหญ่ในจงถูเสินโจวคงบุกเข้ามาแย่งชิงกันตั้งแต่เนิ่นนานแล้ว"
ผู้เฒ่าภูมิฐานเสริมขึ้น
"ไม่ พวกมันไม่ใช่เผ่าพืชสวรรค์"
เย่อวิ๋นเฟยส่ายหน้าตอบ
"แล้วพวกมันคืออะไรกันแน่?
กลิ่นหอมของยาช่างเข้มข้นเหลือเกิน ต่อให้ไม่ใช่ยากึ่งเซียนหรือเผ่าพืชสวรรค์ ก็ต้องเป็นต้นยาที่มีค่าเทียบเท่าเมืองทั้งเมืองอย่างแน่นอน และบนภูเขาลูกนั้นมียามากมายขนาดนี้ คุณค่าคงประเมินค่าไม่ได้เลย!"
สายตาของซือถูคงเอ๋อร์จ้องไปที่ภูเขาลูกนั้นตลอดเวลา จนก้าวเท้าไม่ออกเลยทีเดียว