“พวกตัวปลากระดาษแค่นี้ก็อยากมาอ้างว้างใหญ่ต่อหน้าพวกเรา?
ไงล่ะ เปิ่นกวนกับพวกเราลงมือได้หรือยัง?”
ขณะนั้นเอง เย่อวิ๋นเฟยก็ได้รับเสียงสื่อจิตฉบับหนึ่ง เป็นเสียงจากติงเชียนเจี๋ย
ติงเชียนเจี๋ยกับคังว่านและผู้เฒ่าอีกสี่คนล้วนอยู่ภายในหอเงามายา ย่อมรับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายนอกได้อย่างชัดเจนทุกประการ
“มีศึกให้สู้ ทำไมไม่ปล่อยพวกเราออกไปสู้ให้สะใจซะหน่อย?
พวกเราไม่ได้ประมือกับสรรพชีวิตภายนอกอย่างจริงจังมานานแสนนานแล้ว ไม่รู้ว่าสรรพชีวิตเหล่านี้ที่อยู่ข้างนอกตอนนี้ ฝีมือถึงขั้นไหนกัน?”
เย่อวิ๋นเฟยได้รับเสียงสื่อจิตอีกฉบับหนึ่ง ผู้ส่งเสียงสื่อจิตครั้งนี้คือเสือตัวหนึ่ง
สัตว์ทั้งสิบเอ็ดตนนี้ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาอยู่ภายในหอเงามายา
ก่อนหน้านี้เย่อวิ๋นเฟยได้รับแหวนมิติจากดวงอักขระวิญญาณของเทพมารพลังมหาศาล ภายในบรรจุทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรสายหล่อหลอมร่างมหาศาล เย่อวิ๋นเฟยหยิบส่วนหนึ่งออกมาให้สัตว์ทั้งสิบเอ็ดใช้บำเพ็ญเพียร
สัตว์ทั้งสิบเอ็ดเมื่อถูกปลดผนึกแล้ว พลังได้ฟื้นกลับสู่จุดสูงสุดในอดีต ต่างก็มีพลังกายมหาศาล
ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะสัตว์โบราณที่หลงเหลือรอด พวกมันต่างมีสายเลือดวิเศษประจำเผ่าพันธุ์ เย่อวิ๋นเฟยตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าพลังรบของสัตว์ทั้งสิบเอ็ดถึงระดับใดแล้ว
“เช่นนั้น ก็สู้กันให้เต็มที่เลย
ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย เผ่าวิญญาณพวกนั้นข้าจัดการเอง ที่เหลือฝากไว้กับท่านทั้งหลาย”
เย่อวิ๋นเฟยมองสถานการณ์ตรงหน้าแล้วกล่าวขึ้น
ขณะนี้ ผู้เข้มแข็งแห่งเผ่าวิญญาณต่างพุ่งทะยานเข้ามาสังหารยังตำแหน่งของเย่อวิ๋นเฟยกับหวงซางทีละระลอก
เหล่าเทพฮุ่นตุ้นของกองทัพพันธมิตรฝ่ายผู้พิทักษ์ก็พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง
จะว่าไป เหล่าผู้เข้มแข็งระดับเทพฮุ่นตุ้นของกองทัพพันธมิตรฝ่ายผู้พิทักษ์ตอนนี้ล้วนล้อมสังหารเย่อวิ๋นเฟยกับหวงซางทั้งคู่
“เด็กตระกูลเย่ตัวสัตว์! เจ้าแม้จะเก่งเลิศแค่ไหน ก็ไม่มีทางรับมือผู้เข้มแข็งมากมายขนาดนี้ได้พร้อมกันหรอก วันนี้เจ้าต้องตาย!”
โจวตวนเทียนทะยานขึ้นสู่แขนงฟ้า มือจับกระบี่ยาวหนึ่งเล่ม แสงคมกระบี่แผ่ซ่านราวสายธารม้วนไหว พุ่งเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย