ทุกถ้อยคำที่เย่อวิ๋นเฟยผู้กลายร่างเป็นยักษ์สีทองเปล่งออกมา ดั่งฟ้าผ่ากลางแจ้ง ดั่งหยวนเทพกริ้วโกรธ พลังอันน่าสะพรึงไหลบ่าออกจากร่างของเย่อวิ๋นเฟยอย่างมโหฬาร สั่นสะเทือนทั้งโลก
"ระวังตัวให้ดี เด็กนี่ถนัดพลังร่างกาย จัดแปดนิพาตเดี๋ยวนี้!"
จอมเวทใหญ่แห่งสำนักหลิงเซียวตะโกนลั่น
ทันใดนั้นเทพสวรรค์กว่าสิบตนก็แปรร่างอย่างรวดเร็ว ไม่ช้าก็จัดแปดนิพาตขึ้นสำเร็จ
ค่ายกลศึกที่เทพสวรรค์จัดขึ้นย่อมทรงพลังอำนาจมหาศาล แต่เย่อวิ๋นเฟยมิได้หวาดกลัวแม้แต่น้อย หมัดทั้งสองข้างพุ่งชกพร้อมกัน มือขวาคือหมัดมหาวิถีเทพ มือซ้ายคือหมัดกั้นม่านฟ้า
ซ้ายรับ ขวาตี วิชาหมัดทั้งสองนี้เพิ่งบำเพ็ญได้ไม่นานนัก แต่พลังอำนาจล้วนแข็งแกร่ง เมื่อแผดเผยออกมาพร้อมกัน เทพสวรรค์ทั้งสิบกว่านั้นก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหึมาทันที
ตูม! เสียงระเบิดกึกก้อง หมัดทั้งสองข้างของเย่อวิ๋นเฟยปะทะเข้ากับทัพศึกที่เทพสวรรค์กว่าสิบตนร่วมกันตั้งขึ้น พลังปะทะอันสยดสยองถึงขีดสุดแผ่กระจายออกไปทั่วทุกทิศ ดั่งมีมหาเทพยักษ์ตนหนึ่งคว้าม่านความว่างเปล่าผืนนี้เขย่าอย่างรุนแรง
ทุกคนรู้สึกว่าร่างกายและวิญญาณของตนโยกไหวตามม่านความว่างเปล่าทั้งมวลอย่างรุนแรง
"เป็นไปได้อย่างไร?"
เทพสวรรค์ทั้งหลายมองเห็นเย่อวิ๋นเฟยประทะกับแปดนิพาตของพวกตนโดยตรง กลับไม่ถอยแม้แต่ครึ่งก้าว
"เด็กแซ่เย่ เจ้าคิดว่าสำนักหลิงเซียวเป็นที่ที่เจ้าจะมาอื้อฉาวได้งั้นหรือ!"
เสียงหึงหาวเย็นเยียบดังขึ้น แล้วเจดีย์วิเศษเจ็ดชั้นหนึ่งก็ลอยทะยานขึ้นกลางอากาศ กดทับลงมายังเย่อวิ๋นเฟย
เจดีย์นั้นพุ่งไปได้กลางทาง ทุกชั้นของตัวเจดีย์ก็เปิดประตูใหญ่หนึ่งบาน ภายในประตูทุกบานมีเทพโบราณหนึ่งองค์นั่งขัดสมาธิ ผนึกมือเป็นตราลับประหลาด แล้วสองมือประคองตราเหล่านั้นยื่นออกมาจากประตูพร้อมกัน
เทพเจ็ดองค์ประคองอักขระมหามนต์เจ็ดแบบที่ต่างกัน ชั่วขณะนั้นก็ยื่นถึงยอดเศียรของเย่อวิ๋นเฟย
ยิ่งไปกว่านั้น เทพทั้งเจ็ดยังร่วมกันขับกล่อมบทเพลงลึกลับโบราณอีกด้วย เพลงเหล่านี้มีฤทธิ์รบกวนวิญญาณอย่างมหาศาล