"เย่อวิ๋นเฟยหนุ่มน้อยผู้นี้มีเบื้องหลังลึกลับ รอบรู้กว้างขวาง ต่อให้เป็นเพียงร่างแยกทั้งสาม ก็อาจช่วยเหลือกองทัพผสมเราได้
ยิ่งไปกว่านั้น เย่อวิ๋นเฟยเคยสร้างคุณงามความดีอันยิ่งใหญ่ให้กองทัพผสมเรา เราไม่อาจนิ่งดูดายปล่อยให้เขาตายได้"
ฉู่จีกล่าว
"ใช่แล้ว เย่อวิ๋นเฟยช่างลึกลับเหลือเกิน สิ่งที่เขารู้ สิ่งที่เขาเข้าใจ ดูเหมือนจะมากกว่าพวกเราแก่ๆ เหล่านี้เสียอีก!"
ชายชราข้างกายฉู่จีเอ่ยด้วยความทอดถอนใจ
"เล่าลือกันว่า เย่อวิ๋นเฟยเชี่ยวชาญเคล็ดวิชาระดับสูงมากมาย โดยเฉพาะเคล็ดวิชาฝึกพลังมิติว่าง เขายังอายุน้อย แต่กลับบำเพ็ญพลังมิติว่างถึงขั้นที่น่าตกใจ สามารถทะลุมิติน่านฟ้าได้อย่างอิสระ ต่อให้ในหมู่ดาวอันห่างไกลอันเวิ้งว้างเหล่านี้ หรือแม้แต่ในหมู่ดาวกลางอันทรงอำนาจ ก็คงมีผู้แข็งแกร่งไม่มากนักที่สามารถทะลุมิติได้อย่างอิสระ"
"แม้ร่างจริงของเย่อวิ๋นเฟยจะประสบเหตุ แต่ร่างแยกของเขาย่อมต้องมีความทรงจำของร่างจริง!"
"มีเหตุผล!"
...
เหล่าผู้นำระดับสูงของกองทัพผสมที่อยู่รายล้อม ต่างเผยสีหน้าโลภออกมาทีละคน
"พวกเจ้าอย่าได้คิดเล่นงานเย่อวิ๋นเฟยเป็นอันขาด"
สายตาของฉู่จีกวาดมองเหล่าผู้นำระดับสูงที่อยู่รายรอบอย่างลึกซึ้ง แล้วเอ่ยเสียงเรียบ
ครู่ต่อมา ฉู่จีนำกำลังพลกลุ่มหนึ่งของกองทัพผสม ลอบมุ่งหน้าไปยังดินแดนเป่ยหวง
ในเวลานี้
เบื้องบนกลุ่มถ้ำใต้ดิน การต่อสู้อันดุเดือดยังคงดำเนินต่อไป
ร่างแยกทั้งสามที่เย่อวิ๋นเฟยทิ้งไว้ แม้พลังต่อสู้จะไม่แข็งแกร่งนัก แต่ใช้เคล็ดควบคุมอาวุธ ต่างควบคุมของวิเศษหนึ่งร้อยชิ้น สกัดกั้นกำลังพลจำนวนมากเอาไว้
ยิ่งไปกว่านั้น ร่างแยกทั้งสามยังควบคุมค่ายกลหลายร้อยค่าย ทั้งการป้องกันและการโจมตี ระเบิดพลังอันเกรียงไกรออกมา
ทาสระดับจักรพรรดิหนึ่งร้อยสี่สิบสองตนที่ประกอบเป็นค่ายกลอัษฏเทวะมังกร ตรึงต้านผู้แข็งแกร่งขั้นสะพานดาราสามคนเอาไว้ได้อย่างแข็งแกร่ง!
