“ต่อไป จงฝ่าฟันขอบเขตขึ้นไปอีกขั้น
และให้สัตว์เทพเก้าหัวกลืนกินหลอมละลายทรัพยากรอีกชุด เพื่อเสริมกำลังสังหาร”
เย่อวิ๋นเฟยตรึกตรอง แล้วเอ่ยในใจ
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็นำทรัพยากรการฝึกฝนออกมาอีกจำนวนมาก เริ่มต้นกระแทกพลังวิญญาณให้ทะยานขึ้น ในเวลาเดียวกันก็ปล่อยสัตว์เทพเก้าหัวออกมาทั้งหมด ให้ดูดซับหลอมละลายทรัพยากรเหล่านั้น
ครืน...
ลูกแก้วพลังที่แทนดวงสุริยะที่แปดแห่งคัมภีร์สุริยาเก้าก็พุ่งออกมาจากจุดตันเถียนเช่นกัน หลอมละลายดูดซับทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรที่กองอยู่รอบข้าง
หนึ่งเดือนให้หลัง เย่อวิ๋นเฟยก็เผชิญกับทวยเทพสายฟ้าในที่สุด
เย่อวิ๋นเฟยออกจากหอเงามายา หาสถานที่แห่งหนึ่งในเขตหวงห้ามเหยียนจิน เริ่มต้นลุยทวยเทพสายฟ้า
เมื่อลุยทวยเทพสายฟ้าผ่านพ้น เย่อวิ๋นเฟยก็พุ่งทะลุไปสู่ขั้นประสานภพปลาย!
ส่วนสัตว์เทพเก้าหัว ในช่วงเวลาหนึ่งเดือนนี้กลืนกินทรัพยากรไปเป็นจำนวนมาก พลังสังหารก็ทะยานขึ้นอย่างมหาศาล!
“นายท่าน ข้าออกสำเร็จแล้ว!”
ขณะนั้นเอง เย่อวิ๋นเฟยก็ได้รับเสียงสื่อจิตจากมนุษย์มารน้ำแข็ง
ครั้งก่อน มนุษย์มารน้ำแข็งได้ผลมังกรน้ำแข็งหมื่นปีมามากมาย ก็เข้าสู่การปิดด่านฝึกฝนทันที
“เจ้าหลอมละลายผลมังกรน้ำแข็งหมื่นปีไปมากมายขนาดนั้น พลังฝึกฝนทะยานขึ้นเท่าใดเล่า?”
เย่อวิ๋นเฟยกลับเข้าสู่หอเงามายา มาอยู่เบื้องหน้ามนุษย์มารน้ำแข็ง สอดสายตาถามอย่างใคร่รู้
“ผลมังกรน้ำแข็งหมื่นปีให้ประโยชน์อันยิ่งใหญ่แก่การฝึกฝนของข้า การปิดด่านฝึกฝนครั้งนี้ ข้าทะลวงยกระดับสายเลือดได้ติดต่อกันห้าครั้ง ตอนนี้พลังสังหารของข้า คงเทียบเท่าขั้นประสานภพต้นได้เลยทีเดียว”