หลังจากรับรู้ถึงกลิ่นอายของเย่เทียนเผิง เย่อวิ๋นเฟยก็พุ่งตรงไปยังคุกใต้ดินห้องหนึ่งทันที
ภายในคุกแคบแห่งนี้ มีกรงเหล็กสีดำตั้งอยู่
ในกรงเหล็กมีชายวัยกลางคนนอนแน่นิ่งอยู่ ร่างกายเปื้อนเลือด
ก็คือเย่เทียนเผิงนั่นเอง!
“ท่านพ่อ!”
เย่อวิ๋นเฟยทั้งตกใจและดีใจ
หลายวันมานี้ เขาเป็นห่วงบิดาอยู่ตลอดเวลา บัดนี้ก็พบในที่สุด!
เย่อวิ๋นเฟยชี้เพียงครั้งเดียว กระบี่วิญญาณทั้งห้าเล่มฟาดฟันลงไป ทำลายส่วนบนของกรงเหล็กจนพินาศในพริบตา
กรงเหล็กนี้มีคุณภาพแข็งแกร่งมาก และซี่กรงยังสลักด้วยอักขระพิเศษมากมาย อักขระเหล่านั้นรวมกันเทียบเท่ากับค่ายกลหนึ่ง
ทว่า เย่อวิ๋นเฟยใช้กระบวนกระบี่เซียนสังหารธาตุทั้งห้า ก็ทำลายกรงเหล็กนี้ได้ในชั่วขณะ
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็สะบัดแขนเสื้อ ร่างของเย่เทียนเผิงลอยขึ้น ตวัดมาอยู่เบื้องหน้าเขา
“จุดตันเถียนและเส้นลมปราณในร่างของท่านพ่อถูกทำลายจนหมดสิ้น!”
ภายใต้การรับรู้ด้วยพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย สีหน้าก็พลันเคร่งขรึม
ระดับพลังของเย่เทียนเผิงถูกทำลายแล้ว!
ทั้งยังมีบาดแผลน่าสะพรึงกลัวเต็มร่าง ทั้งแผลเก่าและแผลใหม่ เห็นได้ชัดว่าเคยถูกทรมานหลายครั้ง
“ตระกูลผาง!”
เย่อวิ๋นเฟยมองบิดาที่อาบโลหิต ในใจสังหารไร้ขีดจำกัด
เขาหยิบโอสถเต๋าเยียวยาชั้นเก้าออกมาหนึ่งเม็ด ยัดเข้าปากเย่เทียนเผิง แล้วปลดปล่อยพลังปราณของตน ถ่ายทอดเข้าสู่ร่างของเย่เทียนเผิง ช่วยย่อยและดูดซับ
อย่างไรก็ตาม พลังของเย่เทียนเผิงยังค่อนข้างอ่อนแอ ยังไม่สามารถย่อยโอสถเต๋าชั้นเก้าได้
หลังรับโอสถเต๋าไปแล้ว อาการบาดเจ็บบนร่างเย่เทียนเผิงก็เริ่มค่อย ๆ ดีขึ้นช้า ๆ