ครืน ๆ ...
พลังยาแห่งสรวงสวรรค์อันนับไม่ถ้วนพลุ่งพล่านระเบิดออกมาในแขนยักษ์ไม่หยุดหย่อน
"ฤทธิ์ยิ่งนัก!"
บนแขนยักษ์ เงาร่างคนร่างใหญ่ปรากฏขึ้น นั่งขัดสมาธิลอยกลางอากาศ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แล้วเริ่มฝึกบำเพ็ญ ดูดซับพลังยาเหล่านั้น
กลิ่นอายที่แขนยักษ์แผ่กระจายออกมา พุ่งทะยานขึ้นเป็นเส้นตรง!
"เจ้าค่อย ๆ หลอมละลายดูดซับเถิด
ข้าจะไปหลอมยาเพิ่ม"
เย่อวิ๋นเฟยมองเงาร่างคนร่างใหญ่ผู้นั้น ทิ้งคำพูดไว้หนึ่งประโยค แล้วเข้าไปในหอเงามายา
ช่วงเวลาที่ผ่านมา เย่อวิ๋นเฟยได้ผลประโยชน์มหาศาลจริง ๆ!
บุกทำลายจุดสาขาย่อยของตระกูลผางไปกว่าสิบแห่ง และบนดาวที่กำลังลุกไหม้นั้น ก็ได้สมบัติโบราณที่เผ่าเป่ยหั่วทิ้งไว้เป็นจำนวนมาก
อันที่จริง สมบัติที่เผ่าเป่ยหั่วทิ้งไว้ ไม่ว่าจะเป็นปริมาณหรือคุณภาพล้วนน่าตื่นตาตระการตา ยิ่งใหญ่กว่าทรัพย์สินในจุดสาขาย่อยทั้งสิบกว่าแห่งของตระกูลผางนัก
การหลอมยาในไม่กี่วันมานี้ แค่เปลืองสมุนไพรและสรรพวิเศษเพียงส่วนน้อยของเย่อวิ๋นเฟยเท่านั้น
"หูเมี่ยว ผู้อาวุโสหวง พวกเจ้าสองคนช่วยกันจัดเก็บสมบัติเหล่านี้หน่อย"
เย่อวิ๋นเฟยนำสมบัติที่ได้จากจุดสาขาย่อยของตระกูลผางทั้งสิบกว่าแห่ง และสมบัติของเผ่าเป่ยหั่วทั้งหมดออกมา
มากมายเกินไป กองซ้อนเป็นภูเขาเล็ก ๆ สลับซับซ้อนต่อเนื่องกัน มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
ของเหล่านี้ เย่อวิ๋นเฟยยังไม่ได้จัดเก็บอย่างแท้จริง
"ขอรับ"
หูเมี่ยวและหวงซางต่างลงมือ แยกประเภท จัดเก็บสมบัติกองมหาศาลเหล่านั้น
ส่วนเย่อวิ๋นเฟยก็หลอมยาต่อไป
"นายท่าน ดูสิ นี่คืออะไร?"
จู่ ๆ หูเมี่ยวก็ยกขวดขนาดเท่ากำปั้นขึ้นมาถาม
ขวดนี้โปร่งใส ภายในบรรจุของเหลวสีแดงเพลิง