"เย่อวิ๋นเฟย ใกล้ตายอยู่แล้ว ยังปากแข็งอีกหรือ?
ไอ้เด็กรุ่นหลังกระจอกงอกง่อย เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าตนเองมีสามเศียรหกกร?
เย่อวิ๋นเฟย สิ่งที่เจ้าชำนาญมีเพียงแค่พลังมิติ หากเจ้าไม่ใช้พลังมิติ คนตระกูลหลิวที่สามารถฆ่าเจ้าได้ มีมากมายจนนับไม่ถ้วน!"
หลิ่วหยวนเจี๋ยกล่าวด้วยรอยยิ้มเหยียด
"งั้นหรือ?
เช่นนั้นข้าจะยืนอยู่ตรงนี้ ให้พวกเจ้าตระกูลหลิวมาฆ่าข้า
ดูสิว่าในตระกูลหลิวของพวกเจ้า มีใครสักคนที่ฆ่าข้าได้หรือไม่"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็น
"เย่อวิ๋นเฟย เจ้าพูดจริงหรือ?
ดี เช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้าเอง!"
ผู้อาวุโสตระกูลหลิวผู้หนึ่งซึ่งอยู่ในขั้นวิญญาณปฐมขั้นกลาง ก้าวเท้าออกจากแท่นสูง ในมือถือทวนทองคำยาว พุ่งเข้ามาหาเย่อวิ๋นเฟย
ตูมมม...
ทวนนั้นราวกับลำแสงสีทองสายหนึ่ง ด้วยความเร็วอันน่าตกใจ พุ่งทะลุจากระยะไกลเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
ทุกที่ที่ผ่าน อากาศถูกผ่าออกอย่างรวดเร็ว แยกเป็นสองซีก ขาวโพลนไปหมด
ในมือของเย่อวิ๋นเฟยปรากฏกระบี่วิญญาณเล่มหนึ่ง ใช้กระบี่เหินเซียนฟาดฟันออกไปหนึ่งกระบี่
แสงกระบี่ที่งดงามเกินคำบรรยาย ราวกับบินมาจากนอกฟ้า มีความงามสะเทือนใจอย่างไม่อาจพรรณนา!
เคร้ง!
แสงกระบี่ฉีกฟ้ายาว ราวกับผ่าสวรรค์และโลกออกเป็นสองซีก
ผู้อาวุโสตระกูลหลิวผู้นั้นตกใจจนสุดขีด อยากจะหลบหลีกมาก แต่เขากลับพบว่าไม่อาจหลบได้เลย
เพราะกระบี่นี้มีพลังกดดันรุนแรงนัก ผ่าสวรรค์และโลกออกจากกัน แล้วเขาก็ไม่อาจหนีพ้นจากห้วงสวรรค์และโลกนี้ได้
เพียะ!
ร่างของผู้อาวุโสตระกูลหลิวผู้นั้นแตกแยกจากตรงกลาง ถูกแบ่งเป็นสองซีกเท่าๆ กัน กระเด็นไปคนละทิศละทางกลางอากาศ
เลือดสาดเต็มฟ้า!
สังหารผู้บำเพ็ญขั้นวิญญาณปฐมขั้นกลางในพริบตา!
วินาทีนี้ ทุกผู้คนล้วนหันมอง