“ทำลายทาสของเจ้าก็แค่นี้เองรึ
ตอนนี้ถึงตาเจ้าบ้าง”
เสียงของเย่อวิ๋นเฟยดังขึ้นเย็นเยียบ
ในความเป็นจริง เมื่อเห็นศีรษะของมหาเทพแท้ขั้นต้นระเบิดกระจาย เย่อวิ๋นเฟยกลับโกรธแค้นยิ่งกว่าผู้แห่งเผ่าวิญญาณเสียอีก เพราะนั่นคือร่างแยกหนึ่งของเขาเอง
“หนูน้อย ข้าเจอเจ้าแล้ว!”
เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งพูดจบ ก็รู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณสยองขวัญมหาศาลที่ม้วนคลื่นพุ่งเข้ามา กวาดตรวจตระหนักไปทั่วร่างของเขา
แท้จริงแล้ว ผู้แห่งเผ่าวิญญาณเมื่อครู่นี้ได้แอบค้นหาที่ซ่อนของเย่อวิ๋นเฟยมาตลอด เพียงแต่เคล็ดวิชาจำแลงกายของเย่อวิ๋นเฟยช่างสูงชาญนัก และเขายังอาศัยหยกหรูอี้บดบังกลิ่นอายของตนไว้อีกชั้น ผู้แห่งเผ่าวิญญาณจึงไม่อาจค้นพบที่ซ่อนที่แท้จริงของเขาได้สำเร็จ
จวบจนเมื่อครู่เย่อวิ๋นเฟยลงมือ และยังเปิดปากพูด ผู้แห่งเผ่าวิญญาณจึงได้พิงพบตำแหน่งที่แท้จริงของเขาในที่สุด
ครืน ๆ ๆ...
ทันทีนั้น พลังวิญญาณมหาศาลที่ปกคลุมฟ้าดินดุจมหาสมุทรบุ๋มก็สั่นสะเทือนฟ้าปฐพีทั้งแดน
ต้องยอมรับว่าระดับพลังวิญญาณของเผ่าวิญญาณช่างน่าสะพรึงเกล้าเหลือเกิน ประดุจคลื่นสึนามิที่ทะยานขึ้นสู่ฟ้า พร้อมเดียวกันนั้นก็บีบให้ปริภูมิที่เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่แตกกระจายไม่หยุด
หากเป็นมหาเทพแท้ธรรมดาที่ปะทะพลังวิญญาณสยองขวัญเช่นนี้ คงถูกปราบปรามจนสิ้นฤทธิ์ต้านทานในทันที เพราะพลังวิญญาณเหล่านี้ตั้งเป้าตรงไปที่ร่างวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยโดยเฉพาะ
พลังวิญญาณของเผ่าวิญญาณแตกต่างจากพลังวิญญาณของเผ่าพันธุ์อื่น แฝงกฎวิญญาณอันเป็นเอกลักษณ์ สามารถปราบปรามร่างวิญญาณของสรรพชีวิตเผ่าอื่นได้อย่างกดดันเด็ดขาด
แต่ผู้ที่เผ่าวิญญาณนี้เผชิญหน้าคือเย่อวิ๋นเฟย เขามีร่างวิญญาณถึงสองดวงและดาวพลังวิญญาณหลายสิบดวง ยังมีต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณ ของวิเศษสายวิญญาณที่หาได้ยากยิ่ง ต่อหน้าพลังวิญญาณมหาสมุทรที่ท่วมท้นปราบเข้ามาของเผ่าวิญญาณนั้น ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณจึงตอบสนองทันที ร่ายกิ่งสีเขียวมรกตออกมานับพันนับหมื่น ทุกกิ่งแผ่อานุภาพดูดกลืนอันทรงพลัง เริ่มซึมกลืนพลังวิญญาณของเผ่าวิญญาณนั้น ประดุจหลอดดูดหลอดแล้วหลอดเล่า
“ดูเหมือนต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณจะสนใจพลังวิญญาณของเผ่าวิญญาณนักหนา!