เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินแม้ถูกสำนักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์จองจำนานยาวนาน ทรมานจนสาหัส แต่เขามิใช่ดวงวิญญาณที่เหลือรอด หากคือสรรพชีวิตที่มีเลือดเนื้อ
ช่วงเวลานี้ เขาไม่เคยหยุดกลืนเม็ดเทพที่เย่อวิ๋นเฟยจัดหาให้ ร่างกายฟื้นฟูต่อเนื่อง พลังการรบจึงย่อมฟื้นคืนขึ้นตามไปด้วย
เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินในอดีตคือผู้เกรียงไกรผู้โด่งดังทั่วทั้งมหาสมุทรห้วงจินต์ว่าง ครั้นพลังฟื้นคืน พลังการรบย่อมมิใช่เรื่องเล่น
แม้ถูกขังอยู่ในวังใต้ปฐพีนับหลายสิบปี ไม่อาจบำเพ็ญ ทนทุกข์ทรมานสารพัน แต่ก็ด้วยความทรมานเหล่านี้แหละที่เขาต้องแบกรับความเจ็บปวดไร้ที่สิ้นสุดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนดวงวิญญาณของเขาแน่นแกร่งเป็นเลิศ
ครั้นพลังฟื้นคืน ดวงวิญญาณและพลังวิญญาณของเขากลับยิ่งใหญ่กว่าแต่ก่อนเสียอีก
ฉะนั้นตอนนี้เขาจึงเปี่ยมด้วยไฟสู้!
ในยุคโบราณเขาก็เป็นผู้เกรียงไกรที่เก่งกว่าจอมดาบเสือแดงอยู่แล้ว บัดนี้พลังฟื้นคืน ย่อมไม่กลัวจอมดาบเสือแดงอีก
"ดี! แต่เจ้าเป็นแนวหน้า ข้าจะช่วยเหลือจากข้างเคียง"
กระบี่เฒ่าได้ฟังถ้อยคำของเฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินก็พยักหน้าทันที
เขารู้ว่าหากกำจัดจอมดาบเสือแดงลงได้ อาจจะสามารถเอาชนะฝ่ายสำนักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ได้จริง ๆ จนถึงที่สุด
"กระบี่เฒ่า จริง ๆ แล้วในอดีตข้าเคยหลงใหลในชื่อเสียงของท่านยิ่งนัก ไม่คิดว่าวันนี้พวกเราจะมีโอกาสได้ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ เริ่มลงมือกันเลย!"
เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินหัวเราะก้องพูดขึ้น
จากนั้นแผ่นทิศทองลอยเหนือศีรษะของเขาสั่นเทาเบา ๆ ปลดปล่อยอักขระลึกลับออกมามากมาย เข็มชี้หนึ่งเส้นพุ่งทะยานขึ้นฟ้า แล้วเล็งเข้าโจมตีจอมดาบเสือแดงอย่างรุนแรง
แผ่นทิศทองนั้นหมุนวนไม่หยุด ขยายใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ ดุจภูเขาสูงส่ง ทับลงมาที่จอมดาบเสือแดง
"เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดิน เจ้ากล้ามายั่วโมโหข้า รนหาที่ตาย!"
จอมดาบเสือแดงคำรามโกรธก้อง แกว่งดาบยาวในมือฟันเข้าที่แผ่นทิศทองที่ทับลงมา
กระบี่เฒ่าแกว่งดาบยาว ฟันแสงคมกระบี่หนาใหญ่ออกมา โจมตีเข้าหาจอมดาบเสือแดงจากอีกทิศ
"วิชากระบี่แห่งสำนักกระบี่สวรรค์เน้นความเรียบง่าย แม้ไม่หรูหรา แต่มหาวิถียิ่งใหญ่กลับง่ายที่สุด ชื่อไม่เป็นที่โฆษณาโดยไม่มีมูล"