ยานสีเขียวลำหนึ่งพุ่งทะยานผ่านหมู่ดาว มุ่งหน้าไปยังทิศทางของทะเลดาวเซียนโยว
เย่อวิ๋นเฟย ชายชราชุดเทา และมนุษย์มารน้ำแข็ง นั่งอยู่บนยานลำนั้น
"เย่อวิ๋นเฟย ร่างกายเจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่?"
ชายชราชุดเทาเหลือบมองผมขาวโพลนของเย่อวิ๋นเฟยแล้วถามขึ้น
"ข้าไม่เป็นไร แค่พักฟื้นสักหน่อยก็จะกลับมาเป็นปกติ"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"ถ้าอย่างนั้นก็ดี"
ชายชราชุดเทาพยักหน้าด้วยความโล่งใจ
ท้ายที่สุด ก่อนหน้านี้เขาก็เคยเห็นเย่อวิ๋นเฟยใช้ดาบเวลา รู้ดีว่าเป็นเช่นไร
"เย่อวิ๋นเฟย พวกเขาจะเดาได้ว่าต้นกำเนิดชางหวงอยู่ในมือของเจ้า ต่อไปนี้พวกเขาจะตามล่าเจ้าอย่างบ้าคลั่ง
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อข่าวแพร่ออกไป ข้าเดาว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญขั้นหล่อหลอมวิถีอีกมากมายมาหาเจ้า
สถานการณ์ของเจ้าจะอันตรายมาก"
ชายชราชุดเทาเริ่มเป็นกังวล
"ทหารมาก็ใช้ขุนพลรับ น้ำมาก็ใช้ดินกั้น
เมื่อเราเลือกที่จะปกป้องต้นกำเนิดชางหวง ก็ต้องยอมรับผลที่จะตามมา
ยิ่งไปกว่านั้น ข้าไม่กลัวพวกเขา ปล่อยให้พวกเขามาเถอะ"
เย่อวิ๋นเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น
"ถูกต้อง
เมื่อเราเลือกที่จะปกป้องต้นกำเนิดชางหวง ก็ต้องมีศัตรูมากมายนับไม่ถ้วน!
เมื่อก่อนก็เช่นกัน ตอนนี้ก็เช่นกัน"
ชายชราชุดเทาถอนหายใจออกมา
"ท่านลุง ข้าทำให้พวกท่านลำบากหรือเปล่า?"
ในเวลานี้ จู่ๆ เด็กหญิงตัวน้อยก็ออกมาจากหอเทียนเต้า ยืนอยู่ข้างหน้าเย่อวิ๋นเฟย เงยหน้าถามขึ้น
"ไม่หรอก องค์หญิงราชันคราม เจ้าไม่ได้ทำให้พวกเราลำบาก
การปกป้องเจ้า คือสิ่งที่พวกเราควรทำ"