เปรี๊ยง!
ขณะนั้นเอง ง้าวศึกสีทองในมือของชายชราผู้มีร่างกายกำยำก็ฟาดลงบนอกของเย่อวิ๋นเฟยแล้ว เกิดเสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นขึ้นมาทันที
“เป็นไปได้อย่างไร?”
ทุกคนถึงกับตะลึง เพราะง้าวศึกสีทองนั่นฟาดลงบนอกของเย่อวิ๋นเฟย นอกจากจะเกิดประกายไฟกระจายแล้ว เย่อวิ๋นเฟยกลับไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่ได้ถอยหลังแม้ก้าวเดียว แม้แต่ร่างกายก็ไม่ขยับแม้แต่นิด
กร๊อบ…
ขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง ง้าวศึกสีทองในมือของชายชราก็หักออกเป็นเสี่ยง ๆ หักออกเป็นสี่ห้าท่อน กระเด็นกระจายไปทั่วทุกทิศ
จากนั้นทุกคนก็พบสิ่งที่สะเทือนใจยิ่งกว่า ท่อนง้าวศึกสีทองที่หักออกไปนั้น พอปลิวออกไปก็เกิดเสียงดังปัง แล้วระเบิดแตกเป็นผุยผง
ยังไม่จบแค่นี้!
ต่อมาทุกคนก็ได้เห็นสิ่งที่สะเทือนใจยิ่งกว่า ชายชราผู้มีร่างกายกำยำกำลังถอยหลังอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ที่มุมปากมีเลือดซึมออกมาอย่างไม่ขาดสาย
“เด็กน้อย เจ้าระวังหน่อย ควบคุมลมปราณของตัวเองให้ดี เผื่อว่าจะไปดึงดูดความสนใจของมหาวิถีแห่งภพภพหลงเหมินเข้า เจ้าก็จะลำบาก”
ผู้อาวุโสฮุ่นรีบส่งเสียงสื่อจิตไปหาเย่อวิ๋นเฟยทันที
“ข้ารู้แล้ว
ข้าไม่ได้ปล่อยลมปราณออกมาแม้แต่น้อย นี่มันเป็นเพียงปฏิกิริยาตามธรรมชาติของร่างกายเท่านั้น”
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
“ร่างกายของเจ้าแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ยิ่งเกินขีดจำกัดที่โลกใบนี้จะรองรับได้ ไม่ว่าจะยังไง ก็ต้องระวังให้มาก อย่าไปก่อเรื่องเดือดร้อน
บนมหาวิถีแห่งภพภพหลงเหมิน ยังมีสัญญาโบราณยุคบรรพกาลอยู่อีกนะ”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
“ได้ ข้าเข้าใจแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?”
เวลานี้ สรรพสัตว์รอบข้างทั้งหมดต่างตะลึงงัน ไม่กล้าเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า
การโจมตีของผู้เชี่ยวชาญขั้นอายุสวรรค์ปลายคนหนึ่ง ไม่เพียงแต่ไม่สามารถทำร้ายอีกฝ่ายได้แม้แต่น้อย กลับทำให้อาวุธของตัวเองแหลกสลาย และตัวเองก็บาดเจ็บไปด้วย!
เมื่อครู่นี้พวกขั้นอายุสวรรค์เหล่านั้นที่เผชิญหน้ากับเย่อวิ๋นเฟย ต่างเต็มไปด้วยความรู้สึกเหนือกว่า ตอนนี้กลับพากันหวาดกลัวขึ้นมาในใจ
ฉิว!