ที่ฐานของสุสานนั้นมีประตูใหญ่โตสูงส่ง คายความเย็นเยียบของบรรยากาศมืดออกมาไม่ขาดสาย แถมยังมีเสียงร้องของผีที่เย็นเยียบดังแว่วออกมาจากภายในสุสานเป็นระยะ ๆ
ทว่าก็ไม่อาจขวางกั้นเหล่าสิ่งมีชีวิตที่แห่กันเข้าไปสำรวจล่าสมบัติได้เลย เพราะตามข่าวลือ มีผู้เคยค้นพบสมบัติล้ำค่าอยู่บ้างภายในนั้น
ครืน ๆ ๆ……
ณ บริเวณนั้น ในห้วงดาราฟ้าที่ไกลโพ้น กองกำลังหนึ่งที่แผ่หมอกดำมืดสูงสุดขีดก็ม้วนตัวพุ่งกรูมา
“นายท่าน ดูสิ พวกนั้นน่าจะมาจากมหาปรโลก”
หูเมี่ยวรีบเปิดปากกล่าวทันที
“ไม่ผิด พวกนั้นก็คือพวกจากมหาปรโลก”
เย่อวิ๋นเฟยแสดงรอยยิ้มเย็นชาบนใบหน้า
เย่อวิ๋นเฟยกับมหาปรโลกก็ถือได้ว่าเป็นศัตรูเก่าแก่กัน
“พวกมหาปรโลกเหล่านี้ต่างกันพกพาวิญญาณปีศาจจำนวนมากติดตัวมา วิญญาณปีศาจเหล่านั้นสำหรับข้าคือทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรที่ล้ำค่า”
หวงซางกวาดสายตามองกองกำลังมหาปรโลกเหล่านั้น แล้วเอ่ยขึ้น
“แต่ว่า ภายในสุสานนี้มีบางสิ่งที่ดึงดูดใจข้ายิ่งกว่า”
จากนั้น สายตาของหวงซางก็หันไปมองสุสานที่ใหญ่โตสูงส่งนั้น แล้วกล่าวต่อ
“โอ้ ผู้อาวุโสหวง ท่านว่าภายในสุสานนี้มีบางสิ่งดึงดูดใจท่านนักหรือ?”
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินถ้อยคำของหวงซางก็ถามขึ้นทันที
“ไม่ผิด ข้าสัมผัสได้ว่าภายในสุสานนี้มีบรรยากาศพิเศษบางอย่าง ซึ่งมีอำนาจล่อใจต่อข้าอย่างยิ่งใหญ่”
หวงซางมองสุสานสูงใหญ่ด้านหน้า แล้วพยักหน้า
“เช่นนั้น เราก็เข้าไปกันเถิด”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงรีบให้ทาสเหล่านั้นของตนออกจากดาวดวงนี้ ไปสำรวจหาที่หลบซ่อนของสัตว์ร้ายเหล่านั้นยังที่อื่น แล้วเย่อวิ๋นเฟยจึงให้หวงซางลอบเคลื่อนไปยังสุสานสูงใหญ่นั้น
วิชาลับการซ่อนกายของหวงซางบัดนี้ละเอียดลออยิ่งขึ้นทุกที เพราะยิ่งเวลาผ่านไป เขายิ่งปรับตัวเข้ากับความสามารถและพรสวรรค์ต่าง ๆ ของจี้ได้ดีขึ้น และเย่อวิ๋นเฟยก็มักหลอมยาเม็ดเทพที่เหมาะกับเขาให้อยู่เสมอ
เย่อวิ๋นเฟยมียาเทพจำนวนมหาศาล และชนิดพรรณก็ครบครันยิ่งนัก เย่อวิ๋นเฟยจึงให้หวงซางคัดเลือกยาเทพและสมบัติธรรมชาติวิเศษต่าง ๆ ที่ต้องการด้วยตนเอง พร้อมทั้งหลอมยาเม็ดตามตำรับโอสถที่หวงซางมอบให้ ทำให้พลังของหวงซางเติบโตขึ้นอย่างมั่นคงต่อเนื่อง