“คุณหนูใหญ่ตระกูลลวี่ออกมาแล้ว!”
ญาณวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยนั้นทรงพลังเพียงใด ย่อมสัมผัสได้ทันทีถึงนกฟีนิกซ์สีดำที่ทะยานขึ้นจากพื้นดิน สยายปีกเหินเวหา เขาจึงพลันวาบกาย พาทุกคนออกจากเขตภูเขาศพเก้าตะราง มุ่งหน้าไปยังทิศทางของนกฟีนิกซ์สีดำตัวนั้น
“กองกำลังทั้งหมด รวมพล ประหารนกฟีนิกซ์สีดำตัวนั้นให้จงได้ อย่าให้มันนำเส้นชีพจรใต้พิภพหนีไปเด็ดขาด!”
ชายวัยกลางคนชุดดำคนหนึ่งตะโกนก้อง
ชายผู้นี้คือท่านเจ้าโลกแห่งแดนศพองค์ปัจจุบัน!
ก่อนหน้านี้เขานำเหล่าผู้อาวุโสแห่งแดนศพดำดินไล่ล่านกฟีนิกซ์สีดำตัวนั้น ไล่ตามมาจนถึงบัดนี้
เมื่อท่านเจ้าโลกมีบัญชา ทั่วทั้งแดนศพ แทบทุกกองกำลังต่างมุ่งหน้าเข้าโจมตีนกฟีนิกซ์สีดำตัวนั้นอย่างพร้อมเพรียง
ครานี้ทหารแดนศพต่างยกพลออกอาละวาดกันอย่างเต็มกำลัง!
แม้แต่ผู้เฒ่าโบราณบางส่วนที่ปิดดานานนับหมื่นปีก็ยังออกโรง!
บนนภาแห่งแดนศพ นกฟีนิกซ์สีดำตัวนั้นส่งเสียงร้องยาว เสียงร้องที่ทะลุทะลวงดั่งทองเหล็กแทงทะลุหินผา ราวกับจะทะลวงโลกนี้ไปถึงห้วงมืดมิดแห่งความโกลาหลภายนอก
ชั่วพริบตา ทหารแดนศพเป็นระลอกแล้วระลอกเล่าเข้าใกล้ตัวนกฟีนิกซ์สีดำ บ้างชักของวิเศษออกมา บ้างร่ายกระบวนท่าสังหารสุดยอด นับไม่ถ้วนดั่งเม็ดฝน ถาโถมเข้าใส่
นกฟีนิกซ์สีดำส่งเสียงร้องแหลมสูง จากนั้นสยายปีกห้อยฟ้าทั้งสองข้างปัดพัดอย่างรุนแรง พลังสีดำอันเกรียวกราวราวระลอกคลื่นสีดำซ้อนกันชั้นแล้วชั้นเล่า แผ่กระจายเข้าหาทหารแดนศพเหล่านั้น
เพียะ เพียะ...
ที่ใดที่พลังสีดำผ่านไป ทหารแดนศพทั้งหลายต่างระเบิดสลาย กลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา แล้วมลายสูญสิ้น!
