"ที่แท้พวกมันมีสัตว์มหาภัยทะยานฟ้าอยู่ด้วย!
ไม่แปลกเลยที่แม้แต่หนอนไหมมังกรเขาทองเขี้ยวทองก็ยังสะบัดพวกมันไม่หลุด"
หนึ่งชั่วยามต่อมา เย่อวิ๋นเฟยก็พบในที่สุดว่ามีสัตว์มหาภัยทะยานฟ้าตัวหนึ่งตามหลังพวกเขามาตลอดทาง
สัตว์มหาภัยทะยานฟ้าเป็นอสูรกายชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ในห้วงมิติอันลึกล้ำ มีความคุ้นเคยกับพลังงานมิติและกฎแห่งมิติเป็นอย่างยิ่ง ยิ่งกว่าหนอนไหมมังกรเขาทองเสียอีก
แน่นอนว่า หากพูดถึงพลังในการต่อสู้ เจ้าไหมเขี้ยวทองยังเก่งกาจกว่า
"แล้วจะทำยังไงดี ต้าสะบัดเจ้าไหมเขี้ยวทองตัวนั้นไม่หลุด มันจะไล่ตามพวกเราไปเรื่อย ๆ"
เจ้าไหมเขี้ยวทองเอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟย
"เย่อวิ๋นเฟย สถานการณ์แบบนี้ เจ้ารีบออกไปข้างนอกดีกว่า ใช้ความเร็วของเรือเหาะสีเขียวหนีไป แม้กระทั่งผู้เชี่ยวชาญขั้นหลอมสุญตาก็ยังไล่ตามเรือเหาะสีเขียวไม่ทัน
เจ้าต้องรู้ไว้ เรือเหาะลำนี้เมื่อครั้งจักรพรรดิกู่หวงเคยใช้มาก่อน!"
ผู้อาวุโสฮุ่นพลันส่งเสียงสื่อจิตมาถึงเย่อวิ๋นเฟย
"ความคิดนี้ใช้ได้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงออกมาจากห้วงมิติอันลึกล้ำ นำเอาเรือเหาะสีเขียวออกมา แล้วพุ่งทะยานไปยังหมู่ดาวอันไกลโพ้น
ผู้เชี่ยวชาญขั้นหลอมสุญตาทั้งแปดคนก็รีบตามออกมาจากห้วงมิติอันลึกล้ำทันที
"ไล่ตาม!"
ผู้เชี่ยวชาญขั้นหลอมสุญตาทั้งแปดคนต่างก็พากันนำเอายานเหาะออกมา ไล่ตามยานเหาะของเย่อวิ๋นเฟยไป
เพียงแต่ว่า ความเร็วของเรือเหาะสีเขียวรวดเร็วนัก เพียงชั่วครู่เดียว ผู้เชี่ยวชาญขั้นหลอมสุญตาทั้งแปดคนก็พบว่าพวกเขาไล่ตามไม่ทันแล้ว
"ให้ตายเถอะ!"
ผู้เชี่ยวชาญขั้นหลอมสุญตาทั้งแปดคนต่างก็แค้นเคืองใจแทบระเบิด
"ฮึ่ย!
เย่อวิ๋นเฟยหนีไม่รอดหรอก เจ้าสัตว์มหาภัยทะยานฟ้าได้จดจำกลิ่นอายวิญญาณของมันเอาไว้แล้ว ไม่ว่าเขาจะหนีไปที่ไหน เจ้าสัตว์มหาภัยทะยานฟ้าก็จะหาเขาเจอ!"
ชายชราชุดดำจ้องมองหมู่ดาวอันไกลโพ้น แล้วกัดฟันกล่าว
มือข้างหนึ่งของเขาอุ้มเจ้าสัตว์มหาภัยทะยานฟ้าไว้อีกมือหนึ่งก็ลูบมันเบา ๆ แล้วจู่ ๆ เจ้าสัตว์มหาภัยทะยานฟ้าตัวนั้นก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้า หายลับเข้าไปในห้วงมิติเวลาเบื้องหน้า