ในเมืองใหญ่เมืองหนึ่ง ภายในตรอกแคบๆ ร้านขายของชำเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ชายชราผู้หนึ่งซึ่งดูแก่ชราอย่างยิ่ง กำลังจ้องมองแผ่นหยกบันทึกบนโต๊ะตรงหน้า
“พวกเราองครักษ์ดิชาหายไปจากตงหวงร่วมร้อยปี ยังมีคนรู้จักเรา และยังรู้ความลับแกนกลางของเราอีก
ศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักจื่อเวยผู้นี้... ซูเฟย... แท้จริงแล้วเป็นใครกัน?”
ชายชราพึมพำกับตนเอง
“หรือควรจะไปดูสักหน่อย”
ครู่ต่อมา ชายชราผู้นี้ก็ลุกขึ้นยืน ตัดสินใจได้
ในตงหวง พลังต่างๆ มากมายต่างได้รับแผ่นหยกบันทึกที่เย่อวิ๋นเฟยส่งคนไปมอบให้ แล้วต่างก็พาคนของตนรีบรุดมายังสำนักจื่อเวย
ณ หอประชุมใหญ่แห่งสำนักจื่อเวย เมืองเยียน
เย่อวิ๋นเฟย ลวี่อวี้กัง เจ้าสำนักหลิว และเหล่าผู้นำระดับสูงของสำนักจื่อเวย รวมถึงแกนกลางระดับสูงของหอการค้าซื่อฟาง ล้วนอยู่พร้อมหน้า
“เพิ่งได้รับข่าว กองทัพพันธมิตรตงหวงได้ประกาศก่อตั้งขึ้นที่เมืองเทียนไป่แล้ว”
สายลับคนหนึ่งของหอการค้าซื่อฟางซึ่งมีหน้าที่สืบข่าวโดยเฉพาะ เดินเข้ามาในหอประชุม รายงานต่อลวี่อวี้กัง
“อีกอย่าง ในช่วงไม่กี่วันมานี้ มีพลังในตงหวงอีกหลายแห่งถูกแดนศพทำลายล้าง ศพทั้งหมดถูกแดนศพเก็บไป
ได้ข่าวว่าแดนศพรวบรวมกำลัง เตรียมจัดการกับกองทัพพันธมิตรตงหวง”
สายลับผู้นั้นกล่าวต่อ
“แดนศพรุกคืบทีละก้าว คงไม่ยอมหยุด จนกว่าจะพิชิตตงหวงได้ทั้งหมดเป็นแน่”
เจ้าสำนักหลิวถอนหายใจ
“ความทะเยอทะยานของแดนศพใหญ่หลวงนักจริงๆ
ท่านซู หากพวกเราคิดจะจัดตั้งกองทัพใหญ่ ก็ควรลงมือให้เร็ว”
ลวี่อวี้กังมองไปทางเย่อวิ๋นเฟย