"คนเผ่าอู่สองคนที่พาตัวเพื่อนข้าไปออกเดินทางตั้งแต่เมื่อใด และไปที่ใดแล้ว"
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยมองไปยังจอมผู้จัดการแซ่จงผู้ดูแลคุกหลวง แล้วเอ่ยถาม
"พวกเขาไปได้ครึ่งวันแล้ว
ข้าบังเอิญได้ยินพวกเขาพูดคุยกัน ตอนนี้มีผู้แข็งแกร่งจำนวนมากมาชุมนุมอยู่ด้านนอกสถาบันเทียนเต้า กำลังรอคอยการปรากฏตัวของคุณชายเย่อยู่
ทั้งสองคนเองก็ตั้งใจจะไปดูด้วยเช่นกัน"
จอมผู้จัดการแซ่จงรีบตอบ
"สถาบันเทียนเต้า...
ดูท่าจะยังมีอีกหลายคนที่ยังคิดถึงสมุนไพรครึ่งเทพ"
ดวงตาของเย่อวิ๋นเฟยแฝงความเยือกเย็น
แต่ก็น่าเห็นใจอยู่ สมุนไพรครึ่งเทพเป็นสมบัติล้ำค่าไร้ราคา ย่อมต้องมีผู้แข็งแกร่งมากมายได้กลิ่นลอยมาตามลม หมายจะช่วงชิง
สำหรับเรื่องนี้ เย่อวิ๋นเฟยเตรียมใจไว้ตั้งแต่เนิ่นแล้ว
เคร้ง...
เย่อวิ๋นเฟยยื่นนิ้วชี้ คมกระบี่วิญญาณทั้งห้าพุ่งสังหารเข้าใส่ ชั่วพริบตาก็บดขยี้จอมผู้จัดการแซ่จงจนกลายเป็นผุยผง
จอมผู้จัดการแซ่จงผู้นี้ดูแลคุกหลวงของเมืองเทียนเสวียน เคยคุมขังอู๋เฮยซานและพวก แถมยังทุบตีอู๋เฮยซานกับหยวนต้าหย่งจนร่างอาบโลหิต เย่อวิ๋นเฟยย่อมไม่ปล่อยเขาไว้
ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดแขนเสื้อ เคลื่อนย้ายอู๋เฮยซาน ตู้กูหวน เวินจื่อ และคนอื่นๆ ทั้งหมดเข้าไปในหอเงามายา จากนั้นก็ก้าวเท้าออกไป ราวกับเงาสะท้อนบนผิวน้ำ ในชั่วพริบตาก็อันตรธานไปไกล
จ้าวเทียนเสวียน จ้าวจิ่วหัว หัวหน้าเผ่าหลี และผู้แข็งแกร่งขั้นสูงสุดแห่งแดนเป่ยหวง ต่างมีท่าทีเคารพนบนอบ ส่งสายตามองเย่อวิ๋นเฟยจากไป
"ดาวร้ายตัวน้อยนี่ไปเสียที!"
ครั้นร่างของเย่อวิ๋นเฟยลับตาไปอย่างสมบูรณ์แล้ว จ้าวเทียนเสวียนและพวกจึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก