เสียงดังกระหึ่ม ผู้เฒ่าแห่งแดนดาบถูกบังคับให้ถอยไปหนึ่งก้าว ทั้งตกใจทั้งโกรธเกรี้ยว
นางเป็นเทพเปิดฟ้าขั้นที่ 4 ท่าไม้ตายเมื่อครู่คือการประชิดพลังกับเย่อวิ๋นเฟยอย่างตรงหน้า แต่กลับถูกบีบให้ล่าถอยหนึ่งก้าว พลังการต่อสู้ที่เย่อวิ๋นเฟยแสดงออกมาทำให้นางไม่อาจเชื่อสายตา
“ไม่ใช่ ต้องเป็นเพราะกระบี่ยาวเล่มนั้น!”
ทันทีถัดมา สายตาของนางหลุดไปตกที่กระบี่ยาวในมือของเย่อวิ๋นเฟย
ขณะที่ผู้เฒ่าแห่งแดนดาบเข้าประชิดเย่อวิ๋นเฟย เหล่าเทพเปิดฟ้าขั้นที่ 4 รอบด้านก็อาศัยจังหวะเดียวกันรุมเข้าโจมตีอย่างหนักหน่วง
ผู้เฒ่าชิงซานแห่งสำนักชิงอี้ที่เพิ่งมาถึงชูเจดีย์เก้าชั้นขึ้นด้วยมือเดียว แล้วขว้างมุ่งตรงหัวของเย่อวิ๋นเฟย
ในทุกชั้นของเจดีย์มีผู้เฒ่าชุดครามสีน้ำเงินนั่งขัดสมาธิ หน้าตาเหมือนกันเป๊ะทุกคน ล้วนตั้งมือคาถา ท่องสวดพระสูตรโบราณด้วยกัน เจดีย์สีครามทั้งองค์จึงเปล่งรัศมีเจิดจ้าระยิบระยับ
“ข้าใกล้จะรักษาสถานการณ์ไม่ไหวแล้ว!”
ช่วงเวลานั้น ผู้เฒ่าฮุนเอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟยผ่านเสียงสื่อจิตอีกครั้ง
ตลอดการประมือที่ผ่านมา ผู้เฒ่าฮุนควบคุมมิติวรรคะรอบด้านไปเรื่อย ๆ สูญเสียพลังงานไปมหาศาล
“ตอนนี้ข้าจะจุดรากเลือดแห่งจุดกำเนิดของข้าแล้ว”
ผู้เฒ่าฮุนบอกเย่อวิ๋นเฟยอีกครั้ง
ทันใดนั้น ในลำต้นของผู้เฒ่าฮุนก็ปรากฏหยาดเลือดสีเขียวแห่งจุดกำเนิดปริมาณมหาศาลลอยขึ้นมา กำลังจะถูกจุดประกาย
“ข้าก็จะจุดรากเลือดจุดกำเนิดของข้าเหมือนกัน”
หนอนไหมมังกรเขาทองเอ่ย ในร่างของมันก็มีหยาดเลือดสีทองแห่งจุดกำเนิดปรากฏขึ้นจำนวนมาก
“ดูท่าวันนี้พวกเราแม้ไม่ตาย ก็ต้องบาดเจ็บสาหัสไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง”
เย่อวิ๋นเฟยถอนหายใจยาว
“ข้าก็จะจุดรากเลือดจุดกำเนิด พวกเรารวมพลังกันดูซิ จะหลุดออกไปได้หรือไม่”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ย
“เจ้าบำเพ็ญวิชาหล่อร่างแสนวิญญาณ ในร่างหลอมรวมรากเลือดแตกต่างกันนักหนา หากจุดมันขึ้นมา ไม่รู้ศักยภาพที่ถูกปลุกจะมหึมาแค่ไหน?”
ผู้เฒ่าฮุนเอ่ยอย่างแอบกระหาย
ผู้อาวุโสฮุ่นรู้ว่าเมื่อเย่อวิ๋นเฟยบำเพ็ญวิชาหล่อร่างแสนวิญญาณแล้ว ย่อมแตกต่างจากสรรพชีวิตทั้งปวง เพราะสรรพชีวิตส่วนใหญ่ในใต้หล้ามีโลหิตแก่นแท้อยู่ในร่างเพียงชนิดเดียว คือโลหิตแก่นแท้ของตนเองเท่านั้น