ในหอเงามายา
สามปีผ่านไป
พลังปราณในกายของเย่อวิ๋นเฟยเริ่มปั่นป่วนขึ้นมาอย่างกะทันหัน พลังปราณอันเกรียงไกรคำรามทะยานในเส้นชีพจรเทพทั้งแปด
เหนือศีรษะ อาทิตย์สุริยะที่สองแห่งคัมภีร์สุริยาเก้าซึ่งเป็นดวงกลมทองคำ มีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวถึงสามพันเมตรแล้ว!
"บัดนี้หากไม่ทะลวงสู่ขั้นแดนดิน จะรอเวลาใดอีก!"
เย่อวิ๋นเฟยตวาดลั่น
ครืน ๆๆ ...
พร้อมกับเสียงตวาด พลังกดดันอันยิ่งใหญ่ดั่งเหวลึกก็พลุ่งทะลักออกจากกายของเย่อวิ๋นเฟย
กลิ่นอายที่แผ่ออกจากตัวเย่อวิ๋นเฟยสูงขึ้นอย่างน่าตกใจในทุกขณะ!
ในชั่วขณะนี้ ทั้งความเข้มข้นพลังปราณและความเข้มข้นพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย ต่างก้าวกระโดดอย่างก้าวพลิกฟ้า!
"ขั้นต้นแดนดิน"
ครู่ต่อมา พลังปราณในกายเริ่มสงบลงช้า ๆ เย่อวิ๋นเฟยลืมตาขึ้น ผายปากยาว พลางเอ่ยเบา ๆ
การปิดด่านฝึกฝนครั้งนี้ ดันขั้นพลังปราณจากปลายระดับเปิดทะเล ขึ้นสู่ขั้นต้นแดนดินได้สำเร็จ!
เย่อวิ๋นเฟยกำหมัดทั้งสองเบา ๆ ภายในกายมีเสียงพลังปราณคำรามกัมปนาท
"ด้วยความเข้มข้นของพลังปราณและความเข้มข้นของพลังวิญญาณในตอนนี้ ข้าสังหารผู้เชี่ยวชาญขั้นสายฟ้าสวรรค์ได้อย่างง่ายดาย"
"แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขั้นวาดสมุทร ก็ยังมีกำลังพอจะต่อกร"
เย่อวิ๋นเฟยพึมพำกับตัวเอง
เหนือขั้นแดนดินคือขั้นสายฟ้าสวรรค์ และเหนือขั้นสายฟ้าสวรรค์คือขั้นวาดสมุทร
เย่อวิ๋นเฟยมีเส้นชีพจรเทพฮุ่นตุ้น ฝึกคัมภีร์สุริยาเก้า อีกทั้งมีประสบการณ์การต่อสู้และการสั่งสมระดับจักรพรรดิสวรรค์ ต่อให้ข้ามขั้นใหญ่ไปฆ่าศัตรู ก็เป็นเรื่องง่ายดายยิ่งนัก!
"นายท่าน ในที่สุดท่านก็ออกจากด่านได้เสียที"
หูเมี่ยวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย เอ่ยขึ้น
"อืม"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"ถึงเวลาไปตระกูลผางแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ย
แดนผาง
ช่วงนี้ แดนผางมีการป้องกันอย่างเข้มงวดมาก
กองกำลังชั้นยอดทีมแล้วทีมเล่าเดินทางไปมาในหมู่ดาว ตรวจตราอย่างถี่ถ้วนทุกสิ่งมีชีวิตที่เข้าออกแดนผาง
บนดาวหลักของแดนผาง อย่างดาวผาง ยิ่งมีผู้เชี่ยวชาญตระกูลผางประจำการอยู่อย่างมากมาย
"ผ่านมาสิบกว่าวันแล้ว เย่อวิ๋นเฟยยังไม่มีวี่แววอะไร คิดว่าเขายังคงเกรงกลัวตระกูลผางของเรา ไม่กล้าบุกมาถึงประตูตระกูลผางหรอก"