เย่อวิ๋นเฟยเคลื่อนกายดั่งสายฟ้า ยื่นมือปราบเทพฮุ่นตุ้นขั้นกลางตนนั้นขังไว้ ลำเลียงเข้าไปในหอเงามายา แล้วพุ่งเข้าหาเทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงอีกตนหนึ่ง
"ทุกท่านยังรอช้าอะไรอีก
ลงมือเถอะ!"
ผู้อาวุโสพานและผู้อาวุโสเก่เห็นเย่อวิ๋นเฟยกับคังว่านและผู้เฒ่าทั้งหกร่วมลงมือแล้ว ต่างพุ่งทะยานขึ้นฟ้าพร้อมกัน เข้าซัดไปข้างหน้า
จากนั้นเทพฮุ่นตุ้นของฝ่ายสำนักฮุนหยวนที่เหลือก็เริ่มขยับกันทั้งหมด ต่างดุจเสือร้ายลงจากเขา พุ่งเข้าสังหารเหล่าเทพฮุ่นตุ้นแห่งกองทัพพันธมิตรฝ่ายผู้พิทักษ์
"เย่อวิ๋นเฟย เจ้าสัตว์เดรัจฉานน้อย! เจ้าสมรู้ร่วมกับเผ่าวิญญาณ ควบคุมคนของพวกเราไปมากมายขนาดนี้ บาปหนักหนาสมควรตายหมื่นครั้ง!"
เทพฮุ่นตุ้นขั้นสมบูรณ์แห่งแดนดาบตนหนึ่งจับตาเย่อวิ๋นเฟยไว้ กลายเป็นรัศมีดาบหนึ่งสาย ความเร็วน่าตกใจ ชั่วอันสั้นก็พุ่งถึงหน้าเย่อวิ๋นเฟย
ครืน ๆ ๆ...
รัศมีดาบสยองน่าเกรงขนาดปิดฟ้าคลุมดินดุจพายุฝน ม้วนไหลฟันสังหารเข้าหาเย่อวิ๋นเฟยไม่หยุด
"ผู้ที่กล้าข่มขู่คนของสามพันโลกใหญ่เล็กพวกเรา ขออนุญาตจากข้าหรือยัง!"
คังว่านบังเกิดขึ้นข้างกายเย่อวิ๋นเฟยฉับพลัน ยื่นมือชี้ออกไปหนึ่งครั้ง
ครืน ๆ ๆ...
หม้อดินเก่าตัวหนึ่งค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น เปล่งรัศมีอักษรเวทอันลึกลับและแสงศักดิ์สิทธิ์ระยิบระยับ เสียงดังกังวล กระแทกเทพฮุ่นตุ้นขั้นสมบูรณ์แห่งแดนดาบตนนั้นกระเด็นถอยหลังไปทั้งร่าง
"นี่มันของวิเศษอะไรกัน?"
เทพฮุ่นตุ้นขั้นสมบูรณ์แห่งแดนดาบตนนั้นรู้สึกเจ็บแปลบทั้งร่าง พลังสยองขวัญถึงขีดสุดม้วนไหลปราบประเข้ามา ทำให้เขารู้สึกหายใจติดขัด ทั้งตกใจทั้งเดือดดาล
ขณะนั้นเย่อวิ๋นเฟยเดินทางมาถึงหน้าเทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงแห่งแดนดาบอีกตนหนึ่งแล้ว
"เย่อวิ๋นเฟย ไอ้สัตว์เดรัจฉานน้อย! เอาชีวิตมา!"
เทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงแห่งแดนดาบตนนั้นเห็นเย่อวิ๋นเฟยเดินเข้ามาหาเอง คำรามด้วยความโกรธ ยกดาบยาวในมือขึ้น พลังงานวิถีดาบในร่างไหลบ่าเทลงสู่คมดาบอย่างไม่สิ้นสุด แล้วฟันดาบหนึ่งครั้งเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
รัศมีดาบหนาใหญ่ผุดขึ้นชั่วขณะ ฟันลงจากที่สูงเข้าหาศีรษะของเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยหยิบดาบยาวออกมาหนึ่งเล่ม ฟันขึ้นไปรับไว้