ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยเพียงแค่คิด เงามืดก็พุ่งทะยานออกไป
ฉัวะ ฉัวะ...
ศีรษะของเผ่าปีศาจโบราณถูกเงามืดทะลวงทีละหัว ร่างกายกระเด็นล้มกลิ้งลงตายคาที่
เผ่าปีศาจโบราณทั้งสิบกว่านี้ล้วนมีพลังขั้นวิญญาณปฐม สำหรับเย่อวิ๋นเฟยแล้ว สังหารได้ราวกับพลิกฝ่ามือ
สุดท้าย เหลือเผ่าปีศาจโบราณเพียงผู้เดียวยืนตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับ เพราะเงามืดลอยอยู่ตรงหน้า ปิดทางหนีของเขาเสียสิ้น
“บอกข้า ที่ตั้งของกองกำลังอื่นในเผ่าปีศาจโบราณของพวกเจ้า”
เย่อวิ๋นเฟยมองเผ่าปีศาจโบราณผู้นั้น ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“หากข้าบอก ท่านจะไว้ชีวิตข้าหรือไม่”
เผ่าปีศาจโบราณผู้นั้นตกใจกลัวจนตัวสั่นเทา เอ่ยถามเสียงสั่นพร่า
สมาชิกเผ่าปีศาจโบราณล้วนหวาดผวาจากการสังหารของเย่อวิ๋นเฟยจนเข็ดขยาด เผ่าปีศาจโบราณตรงหน้าผู้นี้เผชิญหน้ากับเย่อวิ๋นเฟย มือไม้ยังสั่นระริกเล็กน้อย
“ได้
ตราบใดที่เจ้าไม่หลอกลวง ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวอย่างเรียบเฉย
ชีวิตของเผ่าปีศาจโบราณผู้หนึ่งสำหรับเย่อวิ๋นเฟยนั้น ไร้ค่ายิ่งนัก จะฆ่าหรือไม่ แทบไม่ต่างกัน
“พวกเราเผ่าปีศาจโบราณครั้งนี้ เข้ามาทั้งหมดสามร้อยกว่าคน
หลังจากข้าเข้ามา ได้รวมพลกับสมาชิกในเผ่าราวหนึ่งร้อยกว่าคน
พวกข้าทั้งสิบกว่ารับผิดชอบไล่ล่าศิษย์สถาบันเทียนเต้าห้าคนนี้ ส่วนอีกกว่าร้อยคนอยู่ลึกเข้าไปในทิวเขาเบื้องหน้านั่น
ในหมู่ทิวเขานั้น มีหุบเขาใหญ่แห่งหนึ่ง ภายในหุบเขาพบแปลงโอสถลึกลับ อาจมีโอสถวิถีขั้นหกหรือแม้แต่ขั้นเจ็ดก็เป็นได้
เวลานี้ผู้คนมากมายกำลังมุ่งหน้าไปที่นั่น”
เผ่าปีศาจโบราณผู้นั้นเอ่ย
“โอ้ มีแปลงโอสถลึกลับ มีโอสถวิถีขั้นหก ขั้นเจ็ดงั้นหรือ”
เย่อวิ๋นเฟยผงะเล็กน้อย
“ศิษย์พี่เย่ สิ่งที่มันพูดเป็นความจริง เบื้องหน้าได้พบแปลงโอสถแห่งหนึ่งจริงๆ
พวกเราทั้งห้าก็ได้ยินข่าวนี้ จึงอยากไปดูที่หุบเขานั้น แล้วก็มาปะทะกับเผ่าปีศาจโบราณพวกนี้ ถูกพวกมันไล่ล่า”
ทันใดนั้น ศิษย์สถาบันเทียนเต้าผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น
“พวกเจ้าเผ่าปีศาจโบราณ ติดต่อกันด้วยวิธีใด”
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดแล้วถาม
“พวกข้าใช้หินมารดำนี้ติดต่อกัน
หินมารดำสามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายมาร และยังใช้รับส่งข่าวสารได้ด้วย”