“ไม่ว่าอย่างไร ชั่วคราวเราคอยดูสถานการณ์ก่อน”
ผู้เฒ่าฉู่ผู้แต่งชุดคลุมสีเทาคนแรกกล่าว
ในเวลานี้ที่ฐานบัญชาการของกองทัพพันธมิตรสามพันโลกใหญ่เล็ก กองทัพพันธมิตรได้เตรียมพร้อมรับศึกเรียบร้อยแล้ว กองกำลังอันเรียงรายเป็นระเบียบทีละกองปรากฏขึ้นในห้วงว่างแห่งสามพันโลกใหญ่เล็ก จัดแนวรบนานาชนิดไว้อย่างพร้อมพรั่ง
ประมุขใหญ่น้อยนับไม่ถ้วนกำลังปลุกขวัญกำลังพลเหล่านี้ก่อนออกรบ
“ไม่คิดเลยว่าฝ่ายผู้พิทักษ์จะกลับมาอีกครั้ง ดึงสามพันโลกใหญ่เล็กของพวกเราลงสู่หนองโคลนแห่งสงครามอีกครั้ง สามพันโลกใหญ่เล็กของพวกเราช่างเปี่ยมภัยพิบัติเหลือเกิน!”
ณ จุดหนึ่งในห้วงว่างเปล่าของสามพันโลกใหญ่เล็ก มีร่างสองร่างยืนอยู่ คือลุงฉู่ผู้เฒ่ากับพระเถียนอู่
ทั้งสองคือผู้อาวุโสที่อาวุโสที่สุดสองคนแห่งสามพันโลกใหญ่เล็ก และยังเป็นแกนหลักชั้นสูงของกองทัพพันธมิตร
แต่ด้วยก่อนหน้านี้ภูมิพลังของทั้งสองอ่อนด้อยกว่าชั้นผู้นำคนอื่นแห่งกองทัพพันธมิตร จึงใช้เวลาส่วนใหญ่ปิดประตูบำเพ็ญเพียรในห้องลับ หรือออกไปร่อนเร่ฝึกฝนภายนอก ทว่าบัดนี้ทั้งสองได้ก้าวเข้าสู่ขั้นเทพแล้ว ล้วนอยู่ที่ขั้นต้นของเทพห้วงว่าง
ครั้งที่เย่อวิ๋นเฟยจากไปจากห้วงที่แปด เขาได้หลอมยาเม็ดชุดหนึ่งที่เฉพาะเจาะจงเป็นพิเศษให้ทั้งสอง ยาเม็ดเหล่านั้นไม่เพียงช่วยให้ทั้งสองฝ่าฟันภูมิขั้นได้ ยังทำให้พลังรบของทั้งสองทรงพลังยิ่งขึ้นเป็นลำดับ ฉะนั้นแม้บัดนี้ทั้งสองจะเพียงขั้นต้นเทพห้วงว่าง แต่พลังรบจริงยังถึงเทพห้วงว่างขั้นกลาง กระทั่งพบเทพห้วงว่างขั้นสูงที่อ่อนแอกว่าก็ยังรับมือได้
“จริง ๆ มิใช่เพียงสามพันโลกใหญ่เล็กของพวกเรา แต่ห้วงที่แปดทั้งหมดก็เป็นเช่นเดียวกัน เป็นห้วงเต็มไปด้วยภัยพิบัติ สาเหตุหลักก็เพราะฝ่ายผู้พิทักษ์ยังคงอยู่ วันใดอำนาจชั่วนี้ยังไม่ถูกทำลาย วันนั้นห้วงที่แปดก็จะไม่มีสันติสุข”
พระถานอู่กล่าวด้วยความเคี้ยวฟัน
“ไม่อาจรู้ได้ว่าเย่อวิ๋นเฟยบัดนี้เป็นเช่นไร ครานี้ฝ่ายผู้พิทักษ์กลับมาอีกครั้ง ปราศจากเย่อวิ๋นเฟยมาประสานงานในห้วงที่แปดของพวกเรา ก็รู้สึกขาดอะไรสักอย่าง”
“เจ้าว่าเย่อวิ๋นเฟยจะได้รับข่าวและรีบกลับมาหรือไม่?”