เย่อวิ๋นเฟยอาศัยทั้งวิชาอ่านใจและมหาวิชาภาชนะวิญญาณพร้อมกัน โจมตีร่างวิญญาณของชายวัยกลางคนผ้าเทาไปไม่หยุด
"ข้ารู้แล้วว่าไอ้นี่มาจากไหน ที่แท้มันคือผู้เข้มแข็งแห่งสำนักอักขรวิเศษ มันพกอักขระเครื่องรางติดตัวมาเป็นจำนวนมาก
ชาวสำนักอักขรวิเศษชินชากับการอาศัยอักขระเครื่องรางเข้าต่อสู้ พลังการต่อสู้ที่แท้จริงของตัวเองจึงกลับไม่แข็งแกร่งนัก
ไอ้นี่แม้จะนับว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่เก่งกาจในสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ แต่เมื่อเทียบกับผู้แข็งแกร่งระดับภูมิเดียวกันจากเผ่าพันธุ์อื่น ไม่ว่าจะเป็นพลังการต่อสู้จริง ความมุ่งมั่นของจิตใจ หรือแม้แต่ประสบการณ์และเทคนิคการต่อสู้ ก็เป็นรองผู้แข็งแกร่งระดับเดียวกันทุกประการ
นี่คือจุดอ่อนของเหล่าผู้เข้มแข็งแห่งสำนักอักขรวิเศษ"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้นทันที
"สมเหตุสมผลดี ไอ้นี่แม้ภูมิและพลังจะแข็งแกร่งมาก แต่ในฐานะหนึ่งในสำนักอักขรวิเศษ การต่อสู้ปกติของมันย่อมพึ่งอักขระเครื่องราง พึ่งของภายนอกเป็นหลัก จึงทำให้จิตใจไม่ค่อยแข็งแกร่ง ประสบการณ์และเทคนิคการต่อสู้ก็ไม่ค่อยดี
มันจึงมาถึงที่นี่แล้วถูกกับดักภาพมายาที่เทียนมู่เฉินจวินวางกับดักไว้ แถมเมื่อเผชิญกับการโจมตีแบบกะทันหันของข้ากับหูเมี่ยว มันจึงงงงวยไม่รู้จะรับมืออย่างไร
ถ้าเป็นผู้เข้มแข็งระดับเดียวกันจากเผ่าพันธุ์อื่นมาถึงที่นี่ การซุ่มโจมตีของข้ากับหูเมี่ยวอาจจะไม่สำเร็จก็เป็นได้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้ากล่าว
"เหล่าไอ้พวกสำนักอักขรวิเศษชินกับการอาศัยอักขระเครื่องรางต่อสู้มาแต่ไหนแต่ไร ตอนนี้ไอ้นี่ติดอยู่ในภาพมายาใช้อักขระเครื่องรางไม่ได้ พลังการต่อสู้จริงของมันจึงตกต่ำกว่าปกติไปมาก
นี่คือชะตากรรมที่มันควรพบ"
ตัวอ่อนหนอนไหมมังกรเขาทองหัวเราะกล่าว
"นายท่าน พวกท่านพูดถูกแล้ว ไอ้นี่เป็นผู้เข้มแข็งแห่งสำนักอักขรวิเศษจริง ๆ ข้าเพิ่งสังเกตเห็นแล้ว
แท้จริงแล้วตอนที่อยู่ในภาพมายา ไอ้นี่กำลังจะหยิบอักขระเครื่องรางออกมาใช้อยู่แล้ว ข้าจึงใช้ภาพมายาหลายชั้นบังคับกดขี่มันเอาไว้ ทำให้มันลืมอักขระเครื่องรางที่พกติดตัวมาเสียสนิท"
หูเมี่ยวหัวเราะกล่าว
ชั่วขณะนั้นเอง
"ระวัง! ไอ้นี่กำลังจะหยิบอักขระเครื่องรางออกมาแล้ว!"