"อาจารย์!
ท่านจากไปอย่างทรมานยิ่งนัก!
"ไม่ดี!
ผู้อาวุโสชิว ผู้อาวุโสหลิว ผู้อาวุโสซ่างกวน สำนักของเราสูญเสียผู้อาวุโสไปถึงสามท่าน กลับไปจะเอาไงกับเจ้าสำนักดีเล่า!"
......
ยอดฝีมือขั้นนิ้วดาวทั้งยี่สิบคนที่เพิ่งล้มลงเมื่อครู่ ล้วนมาจากมหาอำนาจใหญ่ในจงถูเสินโจว และมีสถานะสูงส่งยิ่ง เป็นกำลังสำคัญของหน่วยงานตน ใต้บัญชายังมีศิษย์อีกมากมาย ต่างพากันร่ำไห้คร่ำครวญ
การล้มลงของยอดฝีมือขั้นนิ้วดาวเหล่านี้ ทำให้นานาสำนักใหญ่สูญเสียอย่างหนักหนาสาหัสโดยไม่ต้องสงสัย!
ยามนี้ ยอดฝีมือขั้นนิ้วดาวที่เหลืออยู่ก็พากันตั้งสติได้ทั้งหมด
แต่เดิม พวกเขาคิดว่า ถึงมียอดฝีมือขั้นนิ้วดาวมากมายเช่นนี้ร่วมกันรุมล้อมเย่อวิ๋นเฟย ต้องสามารถจัดการเด็กหนุ่มรุ่นหลังผู้นี้ได้อย่างง่ายดายแน่นอน
แต่บัดนี้พวกเขาก็เข้าใจแล้ว เจ้าเด็กหนุ่มรุ่นหลังที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้มิใช่สิ่งที่พวกเขาจะต้านทานได้!
คิดมาถึงตรงนี้ ยอดฝีมือขั้นนิ้วดาวบางส่วนก็เริ่มถอยร่นไปเรื่อย ๆ ให้ห่างจากเย่อวิ๋นเฟย
ความเร็วที่เย่อวิ๋นเฟยแสดงออกมาเมื่อครู่ช่างน่ากลัวยิ่ง ก้าวเดียวก็ไปถึงที่ใดก็ได้ ยอดฝีมือขั้นนิ้วดาวเหล่านี้หวาดกลัวว่าเย่อวิ๋นเฟยจะจู่โจมตนเองขึ้นมาฉับพลัน
ยามนี้ ยอดฝีมือขั้นนิ้วดาวเหล่านี้ต่อเย่อวิ๋นเฟยทั้งโกรธแค้นทั้งหวาดหวั่น
"เมื่อครู่พวกเจ้าไม่ใช่ปากบอกจะรุมสังหารข้ากันหรอกรึ มาสู้กันสิ"
เย่อวิ๋นเฟยมองยอดฝีมือขั้นนิ้วดาวที่ถอยร่นไม่หยุดเหล่านั้น เอ่ยอย่างเรียบเฉย
ได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย ยอดฝีมือขั้นนิ้วดาวที่กำลังแอบถอยร่นต่างสะดุ้งตกใจ ไม่แยแสหน้าตาอีกต่อไป รีบถอยกระโจนอย่างรวดเร็ว เพื่อจะให้ห่างจากเย่อวิ๋นเฟย