ภายในตำหนักแห่งนี้จัดวางป้ายวิญญาณของบรรพชนสำนักกระบี่เทพไว้ทั้งหมด และในป้ายวิญญาณหลายแผงก็ยังฝังวิญญาณตกค้างหรือรอยประทับพลังวิญญาณอยู่
เสียงของเย่อวิ๋นเฟยดังก้องกัมปนาทไปทั่วพระราชวัง กลายเป็นเสียงสะท้อนก้อนใหญ่คลั่ก
จวบจนเสียงของเย่อวิ๋นเฟยเงียบสนิท ภายในพระราชวังก็เงียบงันราวกับแดนมรณะ ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ชั่วครู่
เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่ตรงนั้นมือจับดาวยาว กวาดสายตาเย็นชาไปทีละป้ายวิญญาณ
"หนุ่มน้อย เจ้าลงมือเกินไปหน่อยนะ
สำนักเทพกระบี่ของพวกเราถึงแม้จะมีความผิดพลาดบ้าง แต่เจ้าไม่ควรสังหารคนทั้งสำนักของพวกเรา"
ผ่านไปชั่วครู่จึงมีเสียงแหบพร่าเศร้าสร้อยดังขึ้น
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยพุ่งไปที่ป้ายวิญญาณแผงหนึ่งที่เป็นต้นเสียง บนป้ายวิญญาณนั้นจารึกชื่ออาวุโสหมู่ไว้
พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยทะยานตรวจสอบไปทันที และใช้วิชาอ่านใจใจ พบว่าภายในป้ายวิญญาณนั้นซ่อนวิญญาณตกค้างหนึ่งไว้
"เห็นกระจ่างแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยอ่านความคิดของวิญญาณตกค้างนั้นได้อย่างรวดเร็ว ปรากฏว่าวิญญาณตกค้างนี้เคยติดต่อกับโจวต้วนเทียน และยังเป็นผู้สนับสนุนโจวต้วนเทียนอีกด้วย
เย่อวิ๋นเฟยไม่ลังเล กระบี่ยาวในมือฟาดพาดผ่านไปทันที สับป้ายวิญญาณและวิญญาณตกค้างภายในจนแตกกระจายระเบิด
"เจ้าตัวดี! เจ้าโหดเหี้ยมเสียจริง แม้แต่วิญญาณตกค้างของข้าเจ้ายังต้องทำลาย!"
ก่อนที่วิญญาณตกค้างในป้ายวิญญาณจะถูกสับจนวิญญาณแตกสลาย มันได้คำรามออกมาอย่างเจือพิษเจือเวท
ฟันป้ายวิญญาณนั้นแตกละเอียดด้วยหนึ่งกระบี่แล้ว สายตาของเย่อวิ๋นเฟยกวาดต่อไปยังป้ายวิญญาณแผงอื่น ๆ และปล่อยพลังวิญญาณออกมา ใช้วิชาอ่านใจใจตรวจสอบไปทีละแผง
"ดูเหมือนเจ้าจะไม่พอใจการกระทำของข้าเป็นทุกข์"
ผ่านไปชั่วครู่ สายตาของเย่อวิ๋นเฟยตกอยู่บนป้ายวิญญาณแผงหนึ่ง กล่าวอย่างเย็นชา
"หนุ่มน้อย แค้นมีตัวการ หนี้มีเจ้าของ ข้าตายมานานแสนนานแล้ว เจ้าไม่จำเป็นต้องมาหาเรื่องข้า"
ป้ายวิญญาณที่ถูกสายตาเย่อวิ๋นเฟยจ้องมองเงียบไปชั่วครู่ แล้วจึงส่งเสียงออกมาหนึ่งเสียง