ซ่างกวนฮั่นหันหลังไปจัดการธุระต่างๆ ของวิหารศักดิ์สิทธิ์
เขาที่เพิ่งควบคุมวิหารศักดิ์สิทธิ์ได้ใหม่ๆ ต้องจัดคนสนิทของตนเข้ายึดตำแหน่งสำคัญต่างๆ
บรรพชนสองท่านนั้นนั่งอยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟย หาเรื่องคุยไปเรื่อย และลองเชิงถามถึงที่มาของเย่อวิ๋นเฟย
เพราะเย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาพันเปลี่ยน วิหารศักดิ์สิทธิ์จึงไม่มีใครจำตัวตนของเขาได้
และบรรพชนสองท่านนี้เพราะร่างกายมีปัญหา มักหลบซ่อนตัวอยู่นาน ไม่ยุ่งเรื่องโลก จึงไม่เคยได้ยินเรื่องราวของเย่อวิ๋นเฟยมาก่อน
"เย่อวิ๋นเฟย ข้าจัดการธุระในวิหารศักดิ์สิทธิ์เสร็จแล้ว เราออกเดินทางได้"
ครู่หนึ่ง ซ่างกวนฮั่นมาหยุดอยู่ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย กล่าวขึ้น
"ดี เราออกเดินทางตอนนี้เลย"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"ท่านหนูน้อย เจ้ารีบไปตระกูลซู เรื่องใหญ่หรือไม่?
ต้องการให้เราสองแก่ช่วยหรือไม่?
แม้เราจะซ่อนตัวมานาน แต่ในแดนชางหวง ยังพอมีน้ำหนักอยู่บ้าง"
บรรพชนคนหนึ่งถามขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว
"ตระกูลซูกับสำนักลั่วซามีผู้เชี่ยวชาญขั้นกลางแห่งวิถีหล่อหลอมหรือไม่?"
เย่อวิ๋นเฟยถาม
"กำลังของตระกูลซูกับสำนักลั่วซาอ่อนกว่าวิหารศักดิ์สิทธิ์เล็กน้อย ไม่น่าจะมีผู้เชี่ยวชาญขั้นกลางแห่งวิถีหล่อหลอม"
บรรพชนคนหนึ่งกล่าว
"เช่นนั้นก็ไม่ต้องให้สองท่านช่วย
สองท่านอยู่เฝ้าวิหารศักดิ์สิทธิ์ต่อไปเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยหยิบเรือเหาะสีเขียวออกมา พาซ่างกวนฮั่น ชายชราชุดเทา มนุษย์มารน้ำแข็ง เข้าไปในเรือเหาะ แล้วพุ่งขึ้นฟ้าไป
