“ไม่เลว! ประตูเมืองนี้เดิมทีก็ไร้ค่ายกลใด ๆ!
ไม่เห็นหรือว่าเย่อวิ๋นเฟยพวกมันเดินเข้าไปดื้อ ๆ ได้!”
“เช่นนั้นพวกเรายังรออะไรอีก!
การสำรวจหาสมบัติเรื่องแบบนี้ ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี!”
“พุ่งไป! พวกเราบุกเข้าไป!”
พลันนั้น นักบู๊กลุ่มหนึ่งก็ระดมวิชาเร่งกายารี่เข้าหาตรงประตูเมือง
“เป็นไปได้อย่างไร?
เย่อวิ๋นเฟยพวกมันเข้าไปได้อย่างไร?
ถึงกับไม่ปะทะค่ายกลสังหารทั้งสิบสองนั่น! เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้…”
เวลานี้ ชายชุดคลุมขาวแห่งสำนักพันค่ายกลเพ่งตามองลึกเข้าใส่ประตูเมือง เปี่ยมสีหน้าสุดจะเชื่อ พึมพำพร่ำพูด
เขาลึกซึ้งในค่ายกลย่อมรู้ว่าประตูเมืองนั้นมีค่ายกลสังหารอานุภาพร้ายแรงดำรงอยู่สิบสองประการจริง
ทว่า ต่อให้คิดจนสมองแทบทะลุ เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดเย่อวิ๋นเฟยและพวกพ้องจึงเดินเข้าไปได้โดยไม่ปะทะค่ายกลทั้งสิบสองนั่นเลย
ณ ตอนนั้น นักบู๊ร้อยกว่าคนก็ได้ทะยานนำเข้าใกล้ตรงประตูเมือง
พวกเขาเพิ่งเห็นกับตาว่าเย่อวิ๋นเฟยและพรรคพวกเดินส่ายอาดเข้าไป จึงมั่นใจว่าประตูเมืองนี้หาได้มีค่ายกลใดอยู่ไม่ แล้วรี่เข้าใส่พลางยื่นมือออกไปผลักบานประตูสัมฤทธิ์ทั้งสอง
ทันใดนั้นเอง ตูมตาม…
ค่ายกลแล้วค่ายกล่าถูกกระตุ้นต่อเนื่อง พลังค่ายกลน่าพรั่นพรึงปะทุขึ้นพลัน ประหนึ่งคลื่นยักษ์สาดซัดโถมถั่งออกมา
อ๊าก อ๊าก…
นักบู๊ร้อยกว่าคนที่ปรี่เข้าใกล้ตรงประตูเมืองไหนเลยจะคาดถึงเรื่องเช่นนี้ จึงถูกพลังงานค่ายกลโจมตีเข้าเต็ม ๆ ร่างระเบิดแหลกเหลว เสียงร้องโหยหวนดังระงม