วิชายุทธ์พลังจิตที่เย่อวิ๋นเฟยใช้ออกไปได้แทงทะลุเข้าสู่ร่างของเขา ทำลายเนื้อร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง ทั้งยังมีฟันจันทรวิญญาณ วิชาดาราพลังวิญญาณ และกระบี่วิญญาณ โอบล้อมโจมตีร่างวิญญาณของเขาพร้อมกัน
"อ๊า……
เป็นไปไม่ได้ เราไม่เชื่อ!"
เทพแท้ที่ต้องรับการโจมตีสารพัดอย่างที่น่าสยองเช่นนี้ ตะโกนร้องลั่นด้วยความทรมาณทันที
จวบจนบัดนี้เขายังคงไม่ยอมเชื่อว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าที่เมื่อครู่เพิ่งถูกเขาปราบปรามไว้ กลับสามารถระเบิดพลังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงเช่นนี้ขึ้นมาได้ในพริบตา จนกระทั่งบาดเจ็บถึงตัวเขา
"บัดซบ!"
อีกสองเทพแท้แห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ได้ยินเสียงร้องลั่นของผู้ร่วมค่าย จึงพบว่าเพื่อนร่วมค่ายถูกทำให้บาดเจ็บเสียแล้ว ต่างตกใจและโกรธกริบ หันตัวพุ่งเข้าโจมตีเย่อวิ๋นเฟย หวังจะหยุดยั้งเขาเสียก่อน
"เป็นไปไม่ได้?"
บรรพชนตระกูลหลิวแม้จะได้รับเสียงสื่อจิตจากเย่อวิ๋นเฟยล่วงหน้า ทราบว่าเย่อวิ๋นเฟยตั้งใจจะทำให้เทพแท้นั้นบาดเจ็บ แต่เขาก็ไม่เชื่อสักนิด ในใจรู้สึกว่าเย่อวิ๋นเฟยอาจโอหังเกินตัวเสียแล้ว ครั้งหนึ่งเขาแทบอยากจะพุ่งเข้าไปช่วยเย่อวิ๋นเฟยเสียด้วยซ้ำ ดังนั้นเมื่อเห็นเย่อวิ๋นเฟยฉับพลันใช้วิชาดั่งสายฟ้าผ่าฟากทำให้เทพแท้นั้นบาดเจ็บ ก็ไม่อาจห้ามใจไว้ได้ ตาค้างคาไปทั้งสองข้าง เริ่มสงสัยว่าตนเองมองผิดหรือไม่
แต่ไม่ช้าเขาก็รู้ตัวทัน เร่งออกมือหยุดยั้งเทพแท้ทั้งสองเอาไว้ มิให้เข้าไปช่วยเหลือผู้ร่วมค่าย
"ตายซะ!"
เย่อวิ๋นเฟยได้ที่ก็ไม่ยอมปล่อย ใช้คัมภีร์วิทยายุทธ์สารพัดวิชาเริ่มการโจมตีที่บ้าคลั่งยิ่งขึ้น
คุณภาพร่างกายของเย่อวิ๋นเฟยบัดนี้แกร่งกล้าเหลือประมาณ ผ่านการหลอมรวมกับน้ำนมบรรพชนไท่อี และยังได้หลอมรวมของวิเศษระดับเทพแท้เข้าไปบางส่วน ดังนั้นในการต่อสู้ แม้จะไม่ตั้งรับก็ไม่ต้องกังวลว่าเนื้อร่างจะถูกโจมตีจนได้รับอันตราย
หมัดเทพมหานิรันดร์ดับสูญ และหมัดทลายภพ วิชาหมัดสายร่างกายทั้งสองถูกปล่อยออกไปต่อเนื่อง ประสานกับวิชายุทธ์พลังวิญญาณและวิชายุทธ์พลังจิต ระเบิดพลังทำลายที่น่าตื่นตระหนก
"เจ้าหนู เจ้ากำลังรนหาที่ตาย!"