ครืนครืน...
ทันใดนั้น บนยอดเขาสูงที่รายล้อมด้วยป่าไผ่สีม่วงเบื้องหน้า ก็มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวราวกับมหาสมุทรปะทุออกมา จากนั้นร่างหนึ่งก็ก้าวขึ้นสู่เวหา สายตาจ้องมองไปที่เย่อวิ๋นเฟย ประกอบด้วยความยิ่งใหญ่ที่น่าเกรงขาม มิต้องเอ่ยวาจาก็แผ่ความน่าเกรงขาม
"ท่านเจ้าสำนักหลิว!"
เหล่าผู้ที่ไล่ตามเย่อวิ๋นเฟยอยู่ด้านหลังต่างตกใจกันเป็นอย่างมาก
พวกเขากลัวว่าเย่อวิ๋นเฟยจะไปรบกวนท่านเจ้าสำนัก จนนำมาซึ่งความผิด กลับคิดไม่ถึงว่าในที่สุดก็ยังไปรบกวนท่านเจ้าสำนักจนได้
วี้ดวี้ด...
มีผู้อาวุโสอีกหกท่านเหาะเหินเข้ามา ยืนอยู่ข้างกายท่านเจ้าสำนัก
"ผู้อาวุโสทั้งหกก็มาด้วย!"
ทุกคนตกใจยิ่งขึ้น
ท่านเจ้าสำนักและผู้อาวุโสทั้งหกคือแกนนำระดับสูงสุดผู้มีอำนาจสูงสุดของสำนักจื่อเวย คิดไม่ถึงว่าตอนนี้จะมาปรากฏตัวกันครบทั้งหมด
"หนุ่มน้อย เจ้าเป็นใคร?
เหตุใดจึงบุกรุกเข้ามาในสำนักใหญ่ของจื่อเวยเราโดยไม่ได้รับอนุญาต"
สายตาของเจ้าสำนักหลิวสำรวจเย่อวิ๋นเฟยขึ้นลง แล้วเอ่ยถาม
เด็กหนุ่มรุ่นหลังกล้าบุกตรงเข้ามาในสำนักใหญ่ของจื่อเวยได้ บางทีอาจมีเบื้องหลังอันยิ่งใหญ่ ดังนั้นเจ้าสำนักหลิวจึงอยากสืบให้รู้ถึงที่มาที่ไปของเย่อวิ๋นเฟยก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่เขาได้สัมผัสได้ถึงฉากที่เย่อวิ๋นเฟยถูกผู้คนไล่ตาม จึงรู้สึกตะลึงในวิชาเคลื่อนกายที่เย่อวิ๋นเฟยแสดงออกมาเป็นอย่างยิ่ง
ครืนครืน...
เจ้าสำนักหลิวและผู้อาวุโสทั้งหกต่างปลดปล่อยพลังวิญญาณ สัมผัสรับรู้มายังเย่อวิ๋นเฟย
"ยังคงเป็นความรู้สึกแบบเดิม"
เย่อวิ๋นเฟยหยุดลง สีหน้าเป็นปกติ สายตาสำรวจเจ้าสำนักหลิวและผู้อาวุโสทั้งหก แล้วยิ้มบาง ๆ