"พี่หญิง ข้าพาเจ้าไปยังยอดเขาฝึกตนของข้า พักผ่อนให้เต็มที่เถิด"
จี๋เยว่จับมือจี๋เยียนไว้ เตรียมจะกลับไปยังยอดเขาฝึกตนของนาง
"เดี๋ยวก่อน
ยาเม็ดเหล่านี้ไว้ให้เจ้าทั้งสองใช้ฝึกตน"
เย่อวิ๋นเฟยหยิบขวดหยกออกมาหกใบ ส่งให้จี๋เยว่และจี๋เยียนคนละสามใบ
"ยาเม็ดทารกขั้นหก!"
จี๋เยว่และจี๋เยียนพบว่าขวดหยกทั้งหกใบนั้นบรรจุยาเม็ดทารกขั้นหกทั้งหมด แต่ละขวดมีสิบเม็ด รวมทั้งหมดหกสิบเม็ด
ทั้งสองนางแม้จะเป็นบุตรหลานแกนกลางของตระกูลจี แต่ยาเม็ดทารกขั้นหกนั้นล้ำค่าเกินไปสำหรับพวกนาง!
ปกติแล้วพวกนางจะได้ยาเม็ดทารกขั้นสองหรือสามมาก็ถือว่าดีมากแล้ว
จี๋เยียนเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่ตระกูลจีให้ความสำคัญเป็นพิเศษ ปกติแล้วบางครั้งจะได้รับยาเม็ดทารกขั้นสี่สองสามเม็ด แต่ก็มีจำนวนน้อย
ตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยมอบยาเม็ดทารกขั้นหกให้ถึงสามสิบเม็ด ทำให้นางรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก รู้สึกเหมือนไม่เป็นความจริง
"ซูเฟย เจ้ามียาเม็ดทารกขั้นหกมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร?
มันล้ำค่าเกินไปจริง ๆ!"
จี๋เยว่แทบไม่อยากเชื่อ
"รับไว้เถิด ยาเม็ดทารกขั้นหกแค่นี้ไม่ถือเป็นอะไร
เมื่อใดที่ต้องการ ก็มาขอจากข้าได้"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
หลังจากการประชุมหลานไถเล็กสิ้นสุดลง จี๋เยว่และจี๋เยียนสองนางสามารถอยู่ต่อ เพื่อร่วมกับเย่อวิ๋นเฟยต่อต้านการล้อมโจมตีของเหล่าองค์กรใหญ่ เย่อวิ๋นเฟยย่อมจดจำไว้ในใจ
เย่อวิ๋นเฟยเป็นคนที่แยกบุญคุณและความแค้นได้ชัดเจนเสมอ ดังนั้นจึงใจกว้างกับจี๋เยว่และจี๋เยียนเป็นอย่างมาก
"เจ้ายังมีอีก!"
จี๋เยว่และจี๋เยียนตะลึงงัน
"อ้อ ใช่แล้ว
ท่านเจ้าสำนักหลิว ยาเหล่านี้สำหรับพวกท่าน
นำไปฝึกตนเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดแขนเสื้อ ส่งขวดหยกชุดหนึ่งออกไป ทุกคนระดับสูงต่างมีขวดหยกสองใบปรากฏอยู่ตรงหน้า
เป็นยาเม็ดทารกขั้นหกอีก!
ท่านเจ้าสำนักหลิวและเหล่าผู้นำระดับสูง ต่างตกใจและดีใจปนกัน