กรอบ ๆ ...
ที่ทำให้เย่อวิ๋นเฟยประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ผลึกกฎที่ลิงหยินเหินฟ้าสิบกว่าตัวนั้นเกาะอยู่ กำลังแตกร้าวอย่างต่อเนื่อง
ลิงหยินเหินฟ้าพวกนี้กำลังจะออกมาแล้ว!
กลิ่นอายอำมหิตเข้มข้นพวยพุ่งออกมา แผ่นฟ้าปฐพีราวกับสั่นสะเทือน พลังกดดันอันน่าพิศวงและน่าสะพรึงกลัวซัดเป็นระลอกคลื่น
วี้ด!
เย่อวิ๋นเฟยหมุนตัวจากไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
แม้ก้นหลุมลึกนี้จะยังมีผลึกกฎเหลืออยู่บ้าง แต่เย่อวิ๋นเฟยจะไปอยากได้อะไรอีกล่ะ
เย่อวิ๋นเฟยเร่งความเร็วเต็มที่ รวดเร็วยิ่งนัก เพียงชั่วพริบตาก็ทะยานไปยังขอบฟ้าอันไกลโพ้น
เวลานี้ มังกรธรณีและกำแพงดินทั้งหมดหายไปแล้ว
ในหลุมลึกเหลือเพียงผู้คนของตระกูลกันเท่านั้น
ครืน ๆ ...
ลิงหยินเหินฟ้าสิบกว่าตัวกราดสายตาดุร้าย ทอแสงโลหิตสองสาย ประดุจคบเพลิงสีเลือดสองอันกำลังลุกโชน แผ่กระจายฆาตกรรมอันหนาวเหน็บไร้ขอบเขต
ตูม ๆ ...
ครู่ถัดมา ผลึกกฎที่ลิงหยินเหินฟ้าสิบกว่าตัวเกาะอยู่ แตกสลายทั้งหมด
เห็นได้ว่าลิงหยินเหินฟ้าพวกนี้สูงสี่ห้าเมตร ร่างเต็มไปด้วยขนยาวสีดำ หน้ากากแหลมบาง เขี้ยวงอกคมกริบ หน้าตาอัปลักษณ์น่าสะพรึง
บนหลังยังมีปีกสีดำสนิทคู่หนึ่งงอกออกมา
อิ ๆ ๆ ...
ลิงหยินเหินฟ้าพวกนี้ส่งเสียงหัวเราะประหลาดฟังดูชั่วร้ายเป็นระยะ
เสียงหัวเราะเหล่านี้ราวกับมาจากก้นบึ้งขุมนรกชั้นเก้า ชวนขนลุกเกาะกุม
ชั่วขณะนี้ ประหนึ่งมีปีศาจร้ายกาลีกลืนกินภูเขาสายน้ำถือกำเนิดขึ้น ทุกคนรอบข้างต่างสัมผัสได้ถึงความหวาดหวั่นที่มาจากส่วนลึกของวิญญาณ กลิ่นอายน่าพิศวงและน่าสะพรึงกลัวซัดเข้ามายังแผ่นฟ้าปฐพี