ในเวลานี้ ที่ชายฝั่งเกาะชางหมาง มีเรือนับสิบลำแล่นเข้าฝั่ง ทำให้เกิดการแย่งชิงเรืออย่างดุเดือดขึ้นมาทันที
พวกสำนักที่แข็งแกร่งต่างก็แย่งเรือได้ก่อน แล้วเริ่มออกเดินทางข้ามทะเล
ลิงหยินบินได้หลายตัวและพวกเผ่าต่างยุคก็แย่งเรือได้คนละลำเช่นกัน
คนอื่นๆ ที่ไม่ได้เรือก็ได้แต่รอคอยบนฝั่งเพื่อรอเรือระลอกต่อไป
"เราควรเร่งข้ามทะเลนี้ให้เร็วที่สุด เพราะที่นี่เป็นอาณาเขตของสัตว์ทะเล พวกมันอาจจะคิดแค้นเรา"
หยางซงยืนอยู่บนเรือของศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ มองดูทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลเบื้องหน้า รู้สึกกังวลเล็กน้อย
"ท่านหยางไม่ต้องกังวล พวกเรามีคนมากมายและกำลังพลเหนือกว่าพวกมันมาก ต่อให้อยู่กลางทะเลนี้ก็ไม่ต้องกลัวพวกมัน"
บนเรืออีกลำหนึ่งที่อยู่ใกล้กัน บรรพชนตระกูลเจ้าได้ยินคำพูดของหยางซง จึงตอบเสียงดัง
เรือหลายสิบลำในรุ่นแรกเกือบทั้งหมดแล่นรวมกลุ่มกัน ข้ามทะเลไปด้วยกัน
แท้จริงแล้วทุกคนในใจต่างก็กังวลว่าเย่อวิ๋นเฟยและพวกจะโผล่ขึ้นมาจากทะเลมาคิดบัญชีกับพวกเขา
ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าห่างกันเกินไป
ในหอเงามายา
เย่อวิ๋นเฟยหาที่สงบแห่งหนึ่งแล้วนั่งขัดสมาธิลง
แหวนมิติสี่วงลอยอยู่ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย
แหวนมิติทั้งสี่วงนี้เป็นของที่ชายหนุ่มคนนั้นมอบให้เย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยปล่อยพลังวิญญาณของตนเองสัมผัสเข้าไปในแหวนมิติวงหนึ่ง
"ของวิเศษขั้นสุดขั้ว!
ของวิเศษผูกพันวิญญาณ!
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีของวิเศษทำลายล้างถึงสามชิ้นด้วย!"