“เจ้าแม้จะเป็นผู้แทนที่ทะเลหวงกู่ส่งออกมาประจำการภายนอก แต่โดยแท้จริงแล้วเจ้าก็ยังเป็นคนของพวกเราสามพันโลกใหญ่เล็ก ดังนั้นเจ้าวางใจได้ ถ้าหากพวกตาชราเหล่านั้นแห่งห้วงที่เก้ากล้าลงมือกับเจ้าจริง ๆ พวกเราสองคนย่อมไม่ยืนดูเฉยเด็ดขาด สามพันโลกใหญ่เล็กของพวกเราไม่ใช่ของที่จะหยามเหยียบได้ง่าย”
ชราผู้อีกคนกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
“ขอบคุณท่านผู้อาวุโสทั้งสอง”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวอย่างซาบซึ้งใจ
“ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ต่อไปเจ้าคงต้องเดินทางไปยังห้วงที่เก้า
กองทัพพันธมิตรที่เจ้าสถาปนาไว้ ขอให้พวกเรารับช่วงดูแลเสียเถิด โดยเฉพาะกองทัพพันธมิตรแห่งห้วงที่แปด
ปัจจุบันสถานการณ์ของมหาสมุทรห้วงจินต์ว่างยิ่งวุ่นวายหนักหนาขึ้นทุกวัน ในยุคมืดเช่นนี้ พวกเราสามพันโลกใหญ่เล็กจำเป็นต้องมีพลังที่เป็นของตนเองเสียก่อน กองทัพพันธมิตรนับแต่นี้ไปจะเป็นกองทัพของพวกเราสามพันโลกใหญ่เล็ก”
ชราผู้หนึ่งกล่าว
“ก็ดี นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป ขอมอบกองทัพพันธมิตรให้ท่านผู้อาวุโสทั้งสองบัญชาการและจัดแจกโดยสมัครใจ”
เย่อวิ๋นเฟยได้ฟังดังนั้นย่อมปีติยินดีเป็นอย่างยิ่ง
ความลึกล้ำของสองชราเบื้องหน้านี้วัดไม่ได้ และแน่นอนว่าทั้งสองคือผู้เข้มแข็งสืบทอดมาแต่ยุคบรรพกาล เมื่อทั้งสองยอมรับช่วงดูแลกองทัพพันธมิตร ย่อมสามารถยกระดับพลังของกองทัพให้อีกขั้นภายในเวลาไม่นาน
ปัจจุบันกองทัพพันธมิตรนอกจากจะส่งกำลังชั้นเลิศไปพัฒนายังห้วงที่เก้าแล้ว การพัฒนาในแปดห้วงนี้โดยพฤตินัยก็ติดอยู่ที่จุดไขว้เขวแล้ว ยากจะขยายให้เติบใหญ่อย่างรวดเร็วได้
แต่บัดนี้ชราทั้งสองจะเข้ารับช่วงกองทัพพันธมิตร นับเป็นโอกาสทองแห่งการพัฒนาอย่างแท้จริง
“นับแต่นี้ไป พวกเราจะจัดส่งกำลังของกองทัพพันธมิตรเป็นรุ่น ๆ เข้าสู่ขุมลึกไร้สีเพื่อบำเพ็ญ
สภาพมิติของขุมลึกไร้สีไม่เลวร้ายไปกว่าห้วงที่เก้าแน่นอน การให้กองทัพพันธมิตรเข้าบำเพ็ญที่นี่ ผลย่อมไม่เลวแน่นอน”
ชราผู้หนึ่งกล่าว