ณ ยอดเขาฝึกตนของเถาเหวินจื้อ
ภายในโถงตำหนักแห่งหนึ่ง
เถาเหวินจื้อและผู้นำระดับสูงของลัทธิดินหนาอีกกว่าสิบคนนั่งอยู่ภายในโถง
"ชั่วช้า!
ศิษย์ของข้า ถูกซูเย่ทำลายไปแล้ว!"
เถาเหวินจื้ออยู่ในสภาพเดือดดาลสุดขีด
เขาเพิ่งได้รับรายงานเมื่อไม่นานนี้ รู้ว่าโอวหยางเฟิงถูกทำลายยุทธภพแล้ว
ผู้นำระดับสูงอีกกว่าสิบคนนั้นก็โกรธแค้นเช่นกัน
ตลอดหลายปีนี้ พวกเขาสนับสนุนโอวหยางเฟิงมาตลอด หมายจะชิงอำนาจสูงสุดของลัทธิดินหนา เรียกได้ว่าความหวังเกินครึ่งของพวกเขาล้วนฝากไว้กับโอวหยางเฟิง
คิดไม่ถึงว่าโอวหยางเฟิงจะถูกทำลายเสียเฉยๆ!
น้ำพักน้ำแรงหลายปี มลายสิ้นในพริบตา!
จะไม่ให้พวกเขาโกรธได้อย่างไร!
"ซูเย่ เจ้าคอยดูเถิด ข้าจะใช้ทรมานโหดร้ายทุกรูปแบบกระทำแก่เจ้าทีละอย่าง ให้เจ้าสำนึกเสียใจแทบตาย ว่าเหตุใดจึงกล้ามาเป็นศัตรูกับข้า!"
เถาเหวินจื้อกัดฟันกล่าว
"ไอ้เฒ่า ผู้ที่จะเสียใจคือเจ้าต่างหาก"
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้นนอกตำหนัก
"ซูเย่!"
ภายในโถง เถาเหวินจื้อและผู้นำระดับสูงอีกกว่าสิบคนตกใจและโกรธแค้นยิ่งนัก
"ออกไปดูกัน!"
เถาเหวินจื้อร่างแวบหนึ่ง พุ่งออกไปเป็นคนแรก
ผู้นำคนอื่นๆ ก็ตามเถาเหวินจื้อออกไปนอกตำหนัก
แลเห็นว่า นอกตำหนัก กลางอากาศ มีร่างกว่าสิบคนยืนอยู่
เจ้าสำนัก เหยียนเทียนจง เย่อวิ๋นเฟย และผู้นำระดับสูงคนอื่นๆ
ผู้นำเหล่านี้ล้วนเป็นคนของฝ่ายเจ้าสำนัก
"ซูเย่ ดีจริง เจ้ากลับกล้ามาพบข้า!
เจ้าทำผิดศีลธรรมร้าย ทำร้ายสหายร่วมสำนัก นี่คือโทษตาย!"