"ดี"
เจ้าเมืองพยักหน้า ย่อมรู้ดีว่ามาถึงขั้นนี้แล้ว จำต้องทำตาม
"ซูเฟย ข้าก็ยอมสยบใต้ฝ่าเท้าเจ้า ข้าบำเพ็ญมานานปานนี้ หากต้องมาตายเพียงเท่านี้ ก็ไม่ยอมจำนนจริง ๆ"
ยามนี้ ผู้อาวุโสสูงสุดคนหนึ่งก็ถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟย
"เช่นนั้นก็ดี พวกเจ้าทั้งเก้า บัดนี้จงคลายทะเลวิญญาณทั้งหมด"
เย่อวิ๋นเฟยเลือกผู้บังคับบัญชาระดับสูงเก้าคน รวมถึงเจ้าเมืองและผู้อาวุโสสูงสุด
ฟู่ ฟู่...
เย่อวิ๋นเฟยปล่อยเส้นวิญญาณหุ่นเชิดที่เหลืออีกเก้าเส้นออกมา พุ่งเข้าไปในทะเลวิญญาณของพวกเขา แล้วพันรอบจิตวิญญาณของพวกเขา
เย่อวิ๋นเฟยชี้มือออกไป ไฟที่ลุกโชนบนร่างทั้งเก้าคนนั้นก็ดับสิ้นลง
ครู่ต่อมา
"คารวะท่านเจ้า!"
เจ้าเมืองและผู้อาวุโสสูงสุด นำผู้บังคับบัญชาระดับสูงแปดคน คำนับเย่อวิ๋นเฟยอย่างเคารพ
เมื่อถูกเส้นวิญญาณหุ่นเชิดผูกเข้าแล้ว จะเกิดความรู้สึกสยบใต้ฝ่าเท้าจากส่วนลึกของวิญญาณ ไม่มีทางทรยศเป็นอันขาด!
ด้วยประการฉะนี้ เส้นวิญญาณหุ่นเชิดสิบเส้นที่เย่อวิ๋นเฟยหล่อหลอมไว้ก่อนหน้านี้ ก็ถูกใช้จนหมดสิ้น!
"ต้องหาเวลาหล่อหลอมเส้นวิญญาณหุ่นเชิดเพิ่มอีกสักหน่อย"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
เส้นวิญญาณหุ่นเชิดเหล่านี้ ไม่เพียงแต่ใช้ควบคุมผู้อื่นได้ ใช้ในการต่อสู้ก็มีพลังมหาศาลเช่นกัน
"ศิษย์พี่ซูเฟย ขอชีวิตด้วยเถิด พวกเราล้วนยินดีสวามิภักดิ์ต่อพวกท่าน!"
ยามนี้ สมาชิกที่เหลือของหุบเขาจื่อตันทั้งหมดแตกสลายลง ต่างพากันคุกเข่าลงต่อหน้าเย่อวิ๋นเฟย กราบขอชีวิต
เพราะบรรพชนตายไปแล้ว เจ้าเมืองและผู้บังคับบัญชาระดับสูงเก้าคนก็ยอมแพ้แล้ว การดื้อรั้นต่อไปอีกก็ไร้ความหมายสิ้นดี