ระหว่างการต่อสู้ เย่อวิ๋นเฟยลดความเร็วลงมาก เขาเชื่อว่าตราบใดที่ตนเองลดความเร็ว ความเร็วในการต่อสู้ของอีกฝ่ายก็จะช้าลงตามไปด้วย
เพราะทุกท่วงท่าทุกกระบวนท่าของอีกฝ่ายล้วนเลียนแบบตนเอง
จริงดังคาด สิ่งมีชีวิตตรงหน้าที่เหมือนเย่อวิ๋นเฟยทุกประการก็เริ่มชะลอความเร็วในการต่อสู้ลงเช่นกัน
"โอกาสแบบไหนถึงจะเป็นโอกาสที่ดีที่สุด แล้วจะเอาชนะสิ่งนี้ได้อย่างไร"
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยลดความเร็วในการต่อสู้ลงแล้ว เขาก็มีเวลาที่เหลือเฟือและจิตวิญญาณมากขึ้นที่จะสังเกตและไตร่ตรอง
ต่อสู้ไปอีกชั่วขณะ เย่อวิ๋นเฟยก็เร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน กระบี่ยาวในมือสับไปไม่หยุด ในพริบตาเดียวฟันแสงคมกระบี่ขนาดใหญ่ออกไปหลายสิบทายาท
แสงคมกระบี่แต่ละสายล้วนแฝงพลังที่น่าสะพรึงกลัว ฟันเวกาตรงหน้าจนแตกร้าวไม่หยุด
แต่เวกาแห่งที่นี้มีพลังซ่อมแซมที่น่าทึ่ง แม้ถูกฟันจนแตกก็ฟื้นคืนสภาพเดิมได้ในทันที
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยออกมืออย่างรวดเร็ว สิ่งมีชีวิตตรงหน้าก็เร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหันเช่นกัน กระบวนท่าที่ใช้เหมือนเย่อวิ๋นเฟยทุกประการ ฟันแสงคมกระบี่ขนาดใหญ่ออกไปเป็นสาย ๆ
ณ ตอนนี้ ความเร็วในการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายเร็วถึงขีดสุด แสงคมกระบี่ขนาดมหึมาปรากฏขึ้นต่อเนื่องไม่ขาดสาย พุ่งเข้าโจมตีกันด้วยความเร็วที่น่าตะลึง
เย่อวิ๋นเฟยร่างแวบหนึ่งก็พุ่งเข้าถึงตัวอีกฝ่าย มือขวาจับกระบี่ มือซ้ายกำหมัด ใช้ทั้งวิชากระบี่และวิชาหมัดโจมตีพร้อมกัน
สิ่งมีชีวิตตรงหน้าก็ใช้กระบวนท่าเดียวกับเย่อวิ๋นเฟยทันที ปลดปล่อยการโจมตีอย่างบ้าคลั่งใส่เขา
ณ จังหวะนี้ ความเร็วของทั้งสองฝ่ายยิ่งเร็วขึ้นไปอีก ระหว่างการต่อสู้ เย่อวิ๋นเฟยเริ่มใช้มหาวิถีแห่งกาลเวลาเร่งความเร็วของตนเอง
จริงดังคาด เมื่อเย่อวิ๋นเฟยเริ่มใช้มหาวิถีแห่งกาลเวลา ความเร็วในการออกมือก็เพิ่มขึ้นอีก
บทสนทนาเมื่อครู่กับผู้อาวุโสฮุ่นทำให้เย่อวิ๋นเฟยเข้าใจว่าเร็วและช้าแท้จริงคือปัญหาของมหาวิถีแห่งกาลเวลานั่นเอง
ค่อย ๆ ทีละน้อย การออกมือของเย่อวิ๋นเฟยภายใต้การประสานของมหาวิถีแห่งกาลเวลายิ่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ