"เย่อวิ๋นเฟย เจ้าคิดจะทำอะไร?"
ท่านสถาบันซือหม่าถามด้วยความสงสัย
"ท่านสถาบันซือหม่า หากท่านเชื่อใจข้า ก็จงทำตามที่ข้าบอก
มีแต่ผลดีต่อท่าน ไม่มีผลเสีย"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวยิ้มๆ
"ได้!"
ท่านสถาบันซือหม่าจ้องมองแววตาของเย่อวิ๋นเฟย ครู่หนึ่งก็ดีดนิ้ว ส่งแหวนมิติวงหนึ่งลอยไปตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย
ในแหวนมิติวงนี้ บรรจุสมุนไพรเต๋าขั้นห้าที่ต้องใช้ในการปรุงโอสถคืนหยางหลิ่วเหอ
"ท่านสถาบันซือหม่า ท่านรอสักครู่"
เย่อวิ๋นเฟยรับแหวนมิติมาแล้ว ร่างก็วาบหาย ออกจากโถงหารือใหญ่ ทะยานขึ้นฟ้า
ครู่ต่อมา
เย่อวิ๋นเฟยกลับมายังยอดเขาฝึกตนเดิมของตนในสถาบันเต๋าเทียน
ท่านสถาบันซือหม่าเคยสั่งไว้ว่า ยอดเขานี้ต้องเก็บไว้ให้เย่อวิ๋นเฟย ดังนั้นจึงไม่มีใครมาใช้ตลอด
เย่อวิ๋นเฟยเข้าไปในห้องลับ จัดวางค่ายกลปิดกั้นสองสามค่ายตามอำเภอใจ แล้วจึงนำเตาหลอมโอสถออกมาเริ่มปรุงโอสถ
เย่อวิ๋นเฟยทิ้งหอเงามายาไว้ในกลุ่มถ้ำใต้ดิน จึงไม่อาจเข้าไปปรุงโอสถในหอเงามายาได้
ในโถงหารือใหญ่
"เย่อวิ๋นเฟยเอาสมุนไพรเต๋าที่ข้ารวบรวมไป เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?"
ท่านสถาบันซือหม่ายังคงสงสัยเล็กน้อย
"ข้าเองก็ไม่รู้ เย่อวิ๋นเฟยลึกลับเกินไปแล้ว
เพียงแต่ ข้าเชื่อว่าเขาจะไม่ทำร้ายท่าน
พวกเราคอยดูเถิด"
เมิ่งเชียนเจิ้งยิ้มขม
"เรื่องนี้ต้องถามด้วยหรือ?
เย่อวิ๋นเฟยต้องไปปรุงโอสถแน่"
เวลานี้ นักพรตต้าตี้ก็รออยู่ในโถงหารือใหญ่ อดไม่ได้ที่จะเบ้ปาก
ประมาณหนึ่งธูปผ่านไป
เย่อวิ๋นเฟยปรุงโอสถเสร็จ กลับมายังโถงหารือใหญ่อีกครั้ง
"ท่านสถาบันซือหม่า รับไป"
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดมือ ขวดหยกใบหนึ่งลอยไป ตกลงตรงหน้าท่านสถาบันซือหม่า
"โอสถเต๋าขั้นห้า!"
เมื่อท่านสถาบันซือหม่าเปิดขวดหยก ก็ตะลึงในบัดดล จ้องมองในขวดหยกด้วยแววตาตระหนก
ในขวดหยก บรรจุโอสถเต๋าขั้นห้าสิบเม็ด!
"เย่อวิ๋นเฟย นี่คือ..."