ณ ขณะนี้ ในโลกใต้พื้นดิน เย่อวิ๋นเฟยซ่อนกายอยู่ภายในเส้นเลือดปฐพีมรรคสายหนึ่ง ผ่านฝูงมังกรธรณีที่วางกำลังไว้เบื้องบนพื้นผิว จับตาดูความเคลื่อนไหวใด ๆ ของเกาะทั้งเกาะและบริเวณรอบเกาะ
ในโลกใต้พื้นดิน ยังคงมีโลงศพจำนวนมหาศาลเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งทะยานออกจากพื้นดินไม่หยุดหย่อน ลอยค้างอยู่เหนือพื้นผิว
กระทั่งผ่านไปหนึ่งชั่วยาม ความปั่นป่วนในโลกใต้พื้นดินจึงค่อย ๆ เงียบลง
ฉากที่โลงศพนับไม่ถ้วนเคลื่อนที่พร้อมกันอย่างรวดเร็วได้สิ้นสุดลงแล้ว เหลือเพียงครั้งคราวที่ยังมีโลงศพโผล่ออกมาสักหนึ่งสองใบ
ขณะนี้ โลงศพที่ลอยค้างเหนือพื้นผิวมีจำนวนมากจนขนลุกซู่ ทั่วทั้งเกาะลอยเต็มไปด้วยโลงศพราวดวงดาวหนาแน่น
โลงศพเหล่านี้ทำจากวัสดุต่างชนิด สีสันต่างกัน แม้แต่รูปทรงก็ไม่เหมือนกัน แลดูละลานตาจนน่าวิตก
โลงศพนับไม่ถ้วนลอยค้างเหนือพื้นผิวเช่นนี้ หากสิ่งมีชีวิตที่ยังมีชีวิตมาถึงที่แห่งนี้ ย่อมรู้สึกขนหัวลุกซู่ในทันที
"แล้วกระนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เหล่านี้ทำไมพวกมันถึงได้ทิ้งสุสานของตัวเองพร้อมกัน แล้ววิ่งขึ้นไปข้างบนล่ะ?"
มังกรหงษ์เขี้ยวทองรู้สึกแปลกใจอย่างยิ่ง
ในห้วงเวลานั้นเอง
ซ่า ๆ……
บริเวณผืนน้ำทะเลแห่งหนึ่งใกล้เกาะ สิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์ปกคลุมไปด้วยขนยาวสีเขียวทั่วทั้งร่างก็ผุดขึ้นจากใต้น้ำ
สิ่งมีชีวิตรูปมนุษย์นั้นถูกขนสีเขียวหนาแน่นปกคลุมตั้งแต่ศีรษะจดเท้า ดวงตาทั้งคู่มีสีฟ้า
มือซ้ายของมันกำสามง่ามเหล็กกล้าไว้แน่น ฝ่าเท้าก้าวยืนอยู่บนวงน้ำวนแห่งทะเล
"สิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์อะไรกันนี่?"
เย่อวิ๋นเฟยมองดูสิ่งมีชีวิตรูปมนุษย์ขนเขียวตัวนั้น รู้สึกแปลกใจไม่น้อย เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบเห็นสิ่งมีชีวิตเช่นนี้
"ผู้อาวุโสฮุ่น เจ้ารู้จักสิ่งมีชีวิตพวกนี้หรือไม่?"
เย่อวิ๋นเฟยรีบถามผู้อาวุโสฮุ่นทันที
"ค่อนข้างจะคุ้นเคยอยู่บ้าง เปิ่นเฒ่าต้องค้นความทรงจำเผ่าพันธุ์ของตนให้ดีดู ว่าจะพบความทรงจำที่เกี่ยวข้องหรือไม่"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
"ครั้งนี้ข้านำสารหวงกู่มาสองขวด"
สิ่งมีชีวิตรูปมนุษย์ขนเขียวนั้นกวาดสายตามองโลงศพที่ลอยเต็มไปทั่วเกาะแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยขึ้น