ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร ข้าจะช่วยพวกเจ้าทั้งหมดให้รอดพ้นจากที่นี่ก็แล้วกัน
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วกล่าวขึ้น
สิ้นเสียง เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือชี้ไปข้างหน้า กระบี่วิญญาณห้าเล่มกลิ้งพลิ้วบั่นทอนทุกสิ่งที่ขวางหน้า
เปรี้ยง เปรี้ยง...
กระบี่วิญญาณห้าเล่มผ่านไปที่ใด กรงเหล็กขนาดใหญ่ก็ถูกบดขยี้แหลกสลายไปหมดสิ้น
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยยื่นมือดูดอากาศ นักโทษทั้งหมดในตำหนักใต้ดินนี้ลอยละล่องเข้ามาหา ถูกกองรวมกันไว้เบื้องหน้าเขาราวกับภูเขาลูกน้อย
บัดนี้ข้าจะปลดผนึกให้พวกเจ้า จากนั้นพวกเจ้าจงหนีเอาชีวิตรอดด้วยตัวเองเถิด
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือ พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งสายหนึ่งพุ่งทะยานเข้าหานักโทษเหล่านั้น ปลดผนึกภายในร่างของทุกคนจนหมดสิ้น
นักโทษที่ถูกคุมขังอยู่ที่นี่ ล้วนมีกำลังไม่ธรรมดา มิเช่นนั้นก็คงไม่ถูกคุมขังไว้ในคุกสวรรค์เป็นการเฉพาะ
ในหมู่พวกเขากระทั่งมีผู้ที่มีกำลังขั้นสมบูรณ์ไร้ที่ติแห่งแดนสวรรค์ฟ้า!
ครืน ครืน...
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงร่างอันน่าสะพรึงหลายร่างกำลังพุ่งทะยานลงมาจากเบื้องบนเข้ามายังตำหนักใต้ดินอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ข้าจะเปิดช่องโหว่หนึ่ง จากนั้นพวกเจ้าตามข้าออกไปสู่พื้นดินเบื้องบนได้
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
สิ้นเสียง
เย่อวิ๋นเฟยลำเลียงมังกรธรณีสองพันกว่าตัวออกมาจากหอเงามายา ในจำนวนนั้นมีมังกรดำหลายร้อยตัว
ครืน ครืน...
มังกรธรณีสองพันกว่าตัวนี้ประกอบกันเป็นค่ายกลปฐพีขนาดใหญ่ พุ่งชนไปยังมุมหนึ่งของตำหนักใต้ดิน
ครืน...
แผ่นดินทั้งผืนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จากนั้นแผ่นดินที่ตำหนักใต้ดินตั้งอยู่ก็เริ่มพังทลาย แยกออก ปรากฏรอยแยกกว้างใหญ่ลึกนับพันเมตร