"หอคอยวิถีสวรรค์ในตำนานบังเอิญปรากฏอยู่บนทวีปเซียนเฟยของเรา และยิ่งไปกว่านั้นยังอยู่บนตัวของเจ้าหมอนั่นที่เป็นศัตรูกับสำนักกระบี่ราชันของเรา นี่เป็นข่าวที่น่าตื่นตะลึงยิ่งนัก!
หากสำนักกระบี่ราชันของเราได้หอคอยวิถีสวรรค์แห่งนั้นมา ก็จะทำให้ผู้อาวุโสสูงสุดสามท่านและท่านเจ้าสำนักมีหวังยิ่งขึ้นที่จะทะลวงสู่ขั้นเทพสวรรค์!"
ยอดฝีมือทั้งสี่ของสำนักกระบี่ราชันตื่นเต้นระริก ถึงกับได้รู้ที่อยู่ของหอคอยวิถีสวรรค์โดยบังเอิญ ถือเป็นความดีความชอบอันยิ่งใหญ่
"จงสืบให้ทั่วถึงทุกเบาะแสการเคลื่อนไหวของเย่อวิ๋นเฟยบนทวีปเซียนเฟยช่วงนี้ให้จงดี ข้าต้องการรู้ทุกกำลังและทุกชีวิตที่เกี่ยวข้องกับเขา!"
ในเวลานี้ ประมุขวังเทวะได้กลับมายังจุดที่เย่อวิ๋นเฟยทะลวงมิติสวรรค์ไปเมื่อครู่ ใบหน้าหม่นคล้ำสั่งการแก่เหล่านักรบวังเทวะที่ตามเขามา
"ขอรับ!"
เหล่านักรบวังเทวะจำนวนมากได้รับคำสั่งแล้ว ก็แยกย้ายกันไปในทันที เพื่อสืบหาความเคลื่อนไหวของเย่อวิ๋นเฟยในช่วงเวลานี้
"พ่อมดเฒ่า เจ้ามาที่ทวีปเซียนเฟยหน่อย ช่วยข้าคำนวณหาตัวเจ้าหนูเย่อวิ๋นเฟยคนนั้น"
ประมุขวังเทวะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็หยิบกระดาษยันต์เก่าๆ ฉบับหนึ่งออกมา แล้วเอ่ยกับกระดาษยันต์นั้นหนึ่งประโยค
ครืน...
กระดาษยันต์เก่าๆ ฉบับนั้นแปรเปลี่ยนเป็นนกกระเรียนสีม่วงตัวหนึ่ง ทะลวงมิติจากไป
นี่คือกระดาษยันต์ระดับสูงยิ่ง หากมีพลังแข็งแกร่งพอ ก็สามารถใช้ส่งสารไปยังอีกโลกหนึ่งได้
"เย่อวิ๋นเฟย ข้าจะต้องตามหาเจ้าให้พบ"
ประมุขวังเทวะเอ่ยเย็นชา จากนั้นก้าวเท้าหนึ่งก้าว หายวับไปในพริบตา
เวลานี้ เจ้าหนอนไหมมังกรเขาทองคำได้พาหอเงามายาเคลื่อนไปไกลแล้ว
"ยอดฝีมือเมื่อครู่นั้นคือประมุขวังเทวะแห่งทวีปเซียนหลิงหรือ?"
หลังจากเทือกเขามังกรดำทราบตัวตนของประมุขวังเทวะจากปากเย่อวิ๋นเฟยแล้ว ก็ต้องตะลึงงันไป
วังเทวะแห่งทวีปเซียนหลิงเลื่องชื่อเกินไป ยอดฝีมือจำนวนมากบนทวีปเซียนเฟยก็รู้จักการดำรงอยู่ของวังเทวะ
"น้องชาย ท่านไปก่อเรื่องกับประมุขวังเทวะได้อย่างไรกัน?