“ได้แล้ว ตอนนี้เราไปกันเลย”
เทพปฐมสองร่างฝ่ายผู้พิทักษ์ทั้งสองใช้เสียงสื่อจิตปรึกษากันช่วงหนึ่ง ไม่นานก็ตัดสินใจได้
“ท่านอาวุโสทั้งสอง พวกมันคิดหนี รีบขวางเสีย อย่าให้พวกมันหนีไปได้ พวกเราร่วมมือกันฆ่ามันซะ”
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาอ่านใจมองออกว่าเทพปฐมสองร่างฝ่ายผู้พิทักษ์ต้องการจะหนีไป จึงรีบส่งเสียงสื่อจิตไปยังเทพปฐมสองร่างของสำนักฮุนหยวน
“สัตว์น้อยตระกูลเย่ เจ้าจงจำไว้ เจ้าฆ่ามหาเทพของฝ่ายผู้พิทักษ์ไปนับไม่ถ้วน ทำลายคุณูปการในสมรภูมินี้ที่ทั้งสองข้าพร้อมจะได้รับ หนี้นี้เราจะตามมาทวงแน่นอน!”
มหาเทพชั้นที่เจ็ดสองนายฝ่ายผู้พิทักษ์หันสายตามองเย่อวิ๋นเฟยพร้อมกัน เจตนาสังหารไม่สิ้นสุด กล่าวด้วยฟันขบแน่น
มหาเทพขั้นที่เจ็ดสองนายของสำนักฮุนหยวนรีบเพิ่มความรุนแรงของการโจมตีทันที เต็มกำลังทั้งหมด ใช้วิชาสังหารอันหลากหลาย ยังอัญเชิญของวิเศษหลายสิบชิ้นออกมาขวางทางหนีของอีกฝ่าย
มหาเทพชั้นที่เจ็ดหนึ่งตนฝ่ายผู้พิทักษ์หยิบยันต์สามใบออกมา ขว้างออกไปพร้อมกันและกระตุ้นพลังในทันที ก่อตัวเป็นวงแสงสีทองขนาดมหึมาสามวง บังกั้นการโจมตีนานัปการของมหาเทพชั้นที่เจ็ดสองตนสำนักฮุนหยวน
เทพปฐมทั้งสองฝ่ายผู้พิทักษ์ฉวยโอกาสหันตัว ก้าวเท้าหนึ่งก้าว แทงทะลุมิติว่างเปล่า หายสูญไปในชั่ววูบ
“นั่นคือสาบเคล็ดชั้นสูงแห่งสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งอักขระ!”
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้น
“ใช่แล้ว สาบเคล็ดสามใบนั้นทั้งชั้นภูมิและพลังอำนาจยอดเยี่ยมทีเดียว”
ใบหน้าของเย่อวิ๋นเฟยดูครึมครึ่งเล็กน้อย แรกตั้งใจจะสังหารเทพปฐมสองร่างนั้นให้สิ้น แต่พวกมันกลับหนีไปในชั่ววูบ
“ขออภัยด้วยเยี่ยนท่านเย่ สาบเคล็ดสามใบที่ไอ้สองตัวนั้นขว้างออกมามีพลังอำนาจรุนแรงนัก พวกเราไม่อาจแตกทลายได้ในชั่ววูบ จึงขวางไม่ให้มันจากไปไม่ได้”
เทพปฐมสองร่างของสำนักฮุนหยวนมีความอายปรากฏบนใบหน้า คนหนึ่งเอ่ยขึ้น
นับตั้งแต่เย่อวิ๋นเฟยมาถึง ในเวลาอันสั้นก็พลิกสถานการณ์ของสมรภูมินี้ได้อย่างสิ้นเชิง ตีกองทัพฝ่ายผู้พิทักษ์จนแตกพ่ายย่อยยับ
แต่สองคนนี้นอกจากรั้งเทพปฐมสองร่างฝ่ายผู้พิทักษ์เอาไว้แล้ว ก็แทบไม่ได้ทำอะไรเลย แม้แต่เมื่อเย่อวิ๋นเฟยขอให้ทั้งสองขวางศัตรูเอาไว้ ก็ยังทำไม่สำเร็จ