ในยามนี้ ผู้แข็งแกร่งคนอื่นทั้งปวงได้เปิดฉากโจมตีเย่อวิ๋นเฟยอย่างรุนแรง
เย่อวิ๋นเฟยระหว่างการต่อสู้ ได้จัดวางค่ายกลและค่ายกลปฐพีเพิ่มขึ้นไม่หยุด เพื่อช่วยปกป้องตนเอง
เพราะรอบด้านมีเทพเปิดฟ้านับไม่ถ้วน ไม่เพียงมีเทพเปิดฟ้าชั้นที่สาม หากยังมีเทพเปิดฟ้าชั้นที่สี่อีกด้วย ทุกท่า ทุกกระบวนของเทพเปิดฟ้าทั้งสองขั้นนี้ล้วนทรงพลังน่าสะพรึง
เย่อวิ๋นเฟยระหว่างการต่อสู้ ได้แผดเผาวิชาวิญญาณและวิชาบู๊แห่งพลังจิตใจออกไปไม่หยุดหย่อน โจมตีผู้แข็งแกร่งรอบด้านนั้น
ในเวลาเดียวกัน ธูปฝันสามด้ามลอยขึ้นปรากฏเหนือศีรษะเย่อวิ๋นเฟย ธูปฝันทั้งสามด้ามถูกจุดติดไฟทั้งหมด แผ่ควันลอยเป็นเส้นโค้งเล็ก ๆ ภายใต้ที่กำบังของควันเหล่านี้ มรดกของสำนักวิถีฝันที่เย่อวิ๋นเฟยใช้ออกมา ได้แผ่ซ่านไปยังสี่ทิศแปดทิศอย่างไร้เสียง
“ท่านชายเย่ ขอให้พวกเราออกไปเถอะ พวกมันแข็งแกร่งนัก”
ในยามนี้ คังว่านกับผู้อาวุโสอีกห้าคนที่อาศัยอยู่ในหอเงามายา และสัตว์เหล่านั้นอีกสิบเอ็ดตน ต่างอดทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
พวกเขารู้ว่าเย่อวิ๋นเฟยได้พบผู้แข็งแกร่งที่ไม่เคยพบมาก่อน สถานการณ์อันตรายนัก จึงต่างขอออกไปร่วมสู้
“ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย ขอพูดตามตรง ท่านออกไปก็ไม่เป็นประโยชน์ ฝ่ายนั้นแข็งแกร่งเกินไป ท่านออกไปก็ช่วยข้าไม่ได้”
เย่อวิ๋นเฟยเป็นห่วงว่าผู้อาวุโสเหล่านี้จะพุ่งออกมาเสียดื้อ ๆ จึงรีบส่งเสียงสื่อจิตบอกพวกเขา
หากคังว่านกับผู้อาวุโสหกคน และสัตว์ทั้งสิบเอ็ดตนออกมาร่วมสู้จริง ก็มิได้เกิดประโยชน์แต่อย่างใด กลับอาจกลายเป็นภาระของเย่อวิ๋นเฟย
ข้อนี้ คังว่านกับผู้อาวุโสทั้งหกและสัตว์ทั้งสิบเอ็ดตนก็เข้าใจดี จึงแม้จะปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะออกไปร่วมสู้ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ออกมา
ซ่าลาลา…
รอบร่างเย่อวิ๋นเฟยปรากฏกิ่งไม้สีเขียวจำนวนมาก กิ่งไม้เขียวเหล่านี้ควบคุมอวกาศโดยรอบ ประกอบกันเป็นโล่สีเขียวมหึมา ช่วยเย่อวิ๋นเฟยรับการโจมตีของผู้แข็งแกร่งรอบด้าน
มหาจูนอวกาศขนาดยักษ์หนึ่งแล้วหนึ่งเล่าปรากฏรอบร่างเย่อวิ๋นเฟย ช่วยปกป้องหรือย้ายการโจมตีอันน่าสยองที่ไหลมาไม่สิ้นสุด
“เย่อวิ๋นเฟย สัตว์เนรคุณน้อย จงยอมจำนนอย่างว่าง่ายเถิด!”