เทียนอิงหวางมองดูชายหนุ่มที่เดินเข้ามาทีละก้าวจากที่ไกล เพียงแวบเดียวก็จำได้ว่าชายหนุ่มคนนี้คือเย่อวิ๋นเฟย!
"ฮ่าๆ...
เทียนอิงหวาง นี่เราเรียกว่าสหายเก่าพบกันอีกแล้ว!"
ท่าทางของเย่อวิ๋นเฟยดูเหมือนไม่รีบร้อน แต่แท้จริงแล้วเร็วถึงขีดสุด พริบตาเดียวก็ทะลวงวงล้อมของพวกมวลชีวิตฝ่ายมืด ร่อนลงตรงหน้าเทียนอิงหวาง พร้อมหัวเราะกล่าวเสียงดัง
เทียนอิงหวางเห็นภาพนั้นก็อดไม่ได้ที่รูม่านตาจะหดเกร็ง ด้วยสายตาของเขาพอจะมองออกว่าวิชาตัวเบาของเย่อวิ๋นเฟยนั้นสูงส่งถึงขีดสุด
"ดูท่าคุณชายเย่จะได้ฝึกวิชาตัวเบาที่ล้ำเลิศสักวิชา!"
เทียนอิงหวางคิดในใจ
"คุณชายเย่ ไม่คิดว่าจะได้พบกันอีก!
ช่างเป็นฟ้าลิขิตให้เราได้พบกันจริงๆ!"
เทียนอิงหวางเดินเข้าไปต้อนรับด้วยท่าทีอบอุ่นเป็นอย่างยิ่ง
"คุณชายเย่"
เหล่าผู้อาวุโสแห่งเผ่าเทียนอิงก็ต่างพากันเดินเข้าไปพบเย่อวิ๋นเฟย
"อื้ม"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
เทียนอิงหวางและเหล่าผู้อาวุโสแห่งเผ่าเทียนอิง แม้ตอนนี้จะเป็นจอมยุทธ์ระดับกึ่งจักรพรรดิแล้ว แต่เมื่อเห็นเขาก็ยังคงอบอุ่นเหมือนเช่นเคย จุดนี้ทำให้เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกชื่นใจไม่น้อย
เย่อวิ๋นเฟยเชื่อว่า เทียนอิงหวางและเหล่าผู้อาวุโสแห่งเผ่าเทียนอิงไม่มีทางมองออกถึงพลังที่แท้จริงของเขาได้ในทันที
ทั้งนี้ก็เพราะพลังของเย่อวิ๋นเฟยเหนือล้ำจอมยุทธ์กึ่งจักรพรรดิทั่วไปเป็นอย่างมาก และในยามปกติเขาจะเก็บกลิ่นอายพลังงานไว้ จอมยุทธ์ระดับกึ่งจักรพรรดิไม่มีทางมองทะลุขอบเขตและพลังที่แท้จริงของเย่อวิ๋นเฟยได้ในพริบตา
"คุณชายเย่ ตอนนี้สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก
เผ่าของข้ากำลังเผชิญศัตรูที่แข็งแกร่ง อีกไม่นานจะต้องเกิดศึกใหญ่ที่ดุเดือดแน่นอน
คุณชายเย่ ศึกนี้ไม่เกี่ยวกับท่าน เช่นนั้นท่านรีบออกไปจากที่นี่ก่อนเถิด รอศึกจบลงก่อนแล้วค่อยหาโอกาสพูดคุยกันอย่างละเอียดทีหลัง"